Jerzy Siejka

Wybierz obraz

O Dziadku...
Jerzy Siejka, mój kochany Dziadek zmarł 05.03.2012.
Minęły już ponad trzy miesiące, my jednak (rodzina) wciąż czujemy jakby to było wczoraj. Żegnaliśmy dziadka ze smutkiem, jednakże wspominamy go z radością (mam na myśli te wszystkie chwile kiedy Dziadzio był z nami - czy to w trudnych sytuacjach, czy w podniosłych momentach jak uroczystości rodzinne). Był dla mnie opoką, służył dobrą radą, zawsze pomagał, cieszył się w radosnych momentach, a w smutnych pocieszał... Był dla mnie przykładem, swego rodzaju "idolem". Mimo śmierci Dziadek wciąż pozostaje w moim sercu jako najukochańszy członek rodziny, ale także jako przykład godny naśladowania. Jego uwagi wiele mnie nauczyły i pokazały jakimi wartościami się kierować, co mówić, jak żyć. Jest mi niezmiernie przykro, że nie przywita mnie już jego wesoła twarz w progu domu ani jego uśmiech nie pożegna mnie, mnie odjeżdżającego z przed progów dziadkowego domu. Mimo to mam głęboką wiarę w to, że kiedyś się spotkamy razem z Bogiem i nigdy już się nie rozstaniemy.
"Niechaj się nie trwoży serce wasze; wierzcie w Boga i we mnie wierzcie!(...) A jeśli pójdę i przygotuję wam miejsce, przyjdę i wezmę was do siebie, abyście gdzie ja jestem i wy byli."
Jan 14, 1.3
Drogi Dziadku, na zawsze pozostaniesz w moim sercu i w mej myśli. Kochamy Cię i będziemy Cię pamiętać właśnie takim kochanym, poczciwym człowiekiem, jakim byłeś za życia.

O Dziadku... Jerzy Siejka, mój kochany Dziadek zmarł 05.03.2012. Minęły już ponad trzy miesiące, my jednak (rodzina) wciąż czujemy jakby to było wczoraj. Żegnaliśmy dziadka ze smutkiem, jednakże wspominamy go z radością (mam na myśli te wszystkie chwile kiedy Dziadzio był z nami - czy to w trudnych sytuacjach, czy w podniosłych momentach jak uroczystości rodzinne). Był dla mnie opoką, służył dobrą radą, zawsze pomagał, cieszył się w radosnych momentach, a w smutnych pocieszał... Był dla mnie przykładem, swego rodzaju "idolem". Mimo śmierci Dziadek wciąż pozostaje w moim sercu jako najukochańszy członek rodziny, ale także jako przykład godny naśladowania. Jego uwagi wiele mnie nauczyły i pokazały jakimi wartościami się kierować, co mówić, jak żyć. Jest mi niezmiernie przykro, że nie przywita mnie już jego wesoła twarz w progu domu ani jego uśmiech nie pożegna mnie, mnie odjeżdżającego z przed progów dziadkowego domu. Mimo to mam głęboką wiarę w to, że kiedyś się spotkamy razem z Bogiem i nigdy już się nie rozstaniemy. "Niechaj się nie trwoży serce wasze; wierzcie w Boga i we mnie wierzcie!(...) A jeśli pójdę i przygotuję wam miejsce, przyjdę i wezmę was do siebie, abyście gdzie ja jestem i wy byli." Jan 14, 1.3 Drogi Dziadku, na zawsze pozostaniesz w moim sercu i w mej myśli. Kochamy Cię i będziemy Cię pamiętać właśnie takim kochanym, poczciwym człowiekiem, jakim byłeś za życia.

14 l

Napisz wspomnienie

Wstaw link z YouTube

Jerzy Siejka

Napisz wspomnienie

Wstaw link z YouTube

Udostępnij anons

Zostań powiadomiony