Zdzisław Pawlicki

Wybierz obraz

dziadek Zdzisiek
On zawsze dziarski,pełen humoru,tryskającej energii,wdzięku, którym czarował kobiety, ostatnio nie mógł już normalnie chodzić,jeść,rozmawiać.To naprawdę przykre widzieć jak uchodzi życie z kogoś,kto rzeczywiście potrafił się nim cieszyć. Nie interesował go komfort,obrastanie w dobra materialne.Dla niego liczyło się po prostu BYCIE teraz,zawsze w otoczeniu bliskich.Istotna była rodzina,przyjaciele, ale tez spacer w lesie,kieliszek wódki i kawałek dobrej,polskiej kuchni na talerzu.Zdzisiek bardzo przeżył rozstanie z Babcią cztery lata temu.Mimo historii o tłuczonych talerzach,wszyscy wiedzieli,że bardzo się kochali.Dzielili ze sobą nie tylko 60 lat wspólnego życia,ale tą samą szczodrość serca,optymizm,wiarę w nowe pokolenia.Witali nas zawsze z otwartymi ramionami,dawali nam bezwarunkowa miłość,zachętę do działania,realizowania marzeń. W trudnych chwilach życia będziemy mogli zawsze dosłyszeć dopingującego nas Zdziśka 'Nie daj się!Do przodu!Za łeb go i już...'Takimi chciał nas widzieć,bo sam był człowiekiem walecznym,bojowym.Podporucznik nie tylko literalnie walczył w czasie wojny,odbił babcię z wiezienia ale, także,nie poddawał się w tej walce prozaicznej z codziennymi problemami.Podziwiała go zawsze mama,która odziedziczyła po nim zaradność i opór.Dbał o całą rodzinę,wyrabiał po nocach swetry,szykował dziesiątki weków na zimę.Moją proustowska magdalenką byłby kawałek sernika dziadka,którego nie da się już powielić.Najlepszym dowodem na siłę charakteru dziadka jest fakt,że się nie poddał łatwo chorobie i starczym latom.Trzy razy zmieniał rozrusznik po zawale ale nie przeszkodziło mu odwiedzić mnie za granicą. Bojownikiem pozostał do końca. Gdy ciało się kurczyło i słabło, przy życiu,trzymało go pragnienie zobaczenia swojej prawnuczki-Helenki!Zdążył się jeszcze z nią przywitać,wymienić uśmiech,pogłaskać.Dziękuję Dziadziuś,za to,że na nas poczekałeś,za Twoje dobre serce,wsparcie,mocny uścisk na drogę. Spoczywaj w spokoju u boku Babci.Kochamy Cię.

dziadek Zdzisiek On zawsze dziarski,pełen humoru,tryskającej energii,wdzięku, którym czarował kobiety, ostatnio nie mógł już normalnie chodzić,jeść,rozmawiać.To naprawdę przykre widzieć jak uchodzi życie z kogoś,kto rzeczywiście potrafił się nim cieszyć. Nie interesował go komfort,obrastanie w dobra materialne.Dla niego liczyło się po prostu BYCIE teraz,zawsze w otoczeniu bliskich.Istotna była rodzina,przyjaciele, ale tez spacer w lesie,kieliszek wódki i kawałek dobrej,polskiej kuchni na talerzu.Zdzisiek bardzo przeżył rozstanie z Babcią cztery lata temu.Mimo historii o tłuczonych talerzach,wszyscy wiedzieli,że bardzo się kochali.Dzielili ze sobą nie tylko 60 lat wspólnego życia,ale tą samą szczodrość serca,optymizm,wiarę w nowe pokolenia.Witali nas zawsze z otwartymi ramionami,dawali nam bezwarunkowa miłość,zachętę do działania,realizowania marzeń. W trudnych chwilach życia będziemy mogli zawsze dosłyszeć dopingującego nas Zdziśka 'Nie daj się!Do przodu!Za łeb go i już...'Takimi chciał nas widzieć,bo sam był człowiekiem walecznym,bojowym.Podporucznik nie tylko literalnie walczył w czasie wojny,odbił babcię z wiezienia ale, także,nie poddawał się w tej walce prozaicznej z codziennymi problemami.Podziwiała go zawsze mama,która odziedziczyła po nim zaradność i opór.Dbał o całą rodzinę,wyrabiał po nocach swetry,szykował dziesiątki weków na zimę.Moją proustowska magdalenką byłby kawałek sernika dziadka,którego nie da się już powielić.Najlepszym dowodem na siłę charakteru dziadka jest fakt,że się nie poddał łatwo chorobie i starczym latom.Trzy razy zmieniał rozrusznik po zawale ale nie przeszkodziło mu odwiedzić mnie za granicą. Bojownikiem pozostał do końca. Gdy ciało się kurczyło i słabło, przy życiu,trzymało go pragnienie zobaczenia swojej prawnuczki-Helenki!Zdążył się jeszcze z nią przywitać,wymienić uśmiech,pogłaskać.Dziękuję Dziadziuś,za to,że na nas poczekałeś,za Twoje dobre serce,wsparcie,mocny uścisk na drogę. Spoczywaj w spokoju u boku Babci.Kochamy Cię.

13 l

Napisz wspomnienie

Wstaw link z YouTube

Zdzisław Pawlicki

Napisz wspomnienie

Wstaw link z YouTube

Udostępnij anons

Zostań powiadomiony