Jerzy Buxakowski

We wdzięcznej pamięci zachowujemy głębokie przeżycia związane z doniosłymi w treści i okazałymi w formie uroczystościami żałobnymi

śp.
Księdza Infułata dr. hab.
Jerzego Buxakowskiego

Składamy serdeczne podziękowania wszystkim uczestnikom pożegnania, licznie zgromadzonemu Duchowieństwu w szczególności Ich Ekscelencjom Księżom Biskupom z Księdzem Prymasem Seniorem za wspólną modlitwę w intencji Zmarłego.
Osobne podziękowania kierujemy na ręce J.E. Księdza Biskupa Pelplińskiego dla Księży Rektorów i całej społeczności Wyższego Seminarium Duchownego za wszelką pomoc i opiekę okazywaną Zmarłemu oraz tak godne pożegnanie swojego profesora i wieloletniego rektora, a naszego Drogiego Brata, Wujka i Kuzyna.

Bóg zapłać.
Rodzina

W poczuciu wielkiej straty przyjmujemy wolę Pana, który dnia 27 listopada 2011 roku powołał do wieczności
śp. księdza Infułata Jerzego Buxakowskiego
Seniora naszej rodziny
profesora i wieloletniego rektora
Wyższego Seminarium Duchownego w Pelplinie.
Uroczystości żałobne rozpoczną się eksportacją
Zmarłego do Katedry Pelplińskiej 1 grudnia 2011 roku o godz. 17.00.
Pogrzeb w dniu 2 grudnia poprzedzi msza święta,
która odprawiona zostanie w katedrze o godz. 11.00.
Pogrążeni w żałobie kuzynostwo z Gdańska, Poznania i Gołańczy

Biskup Pelpliński
i Kapituła Katedralna Pelplińska
oraz
Rektor Wyższego Seminarium Duchownego w Pelplinie
i Rada Profesorów
zawiadamiają, że po długich i ciężkich cierpieniach,
przygotowany na drogę do domu Ojca,
dnia 27 listopada 2011r., w 86. roku życia i 62. kapłaństwa
zmarł w Pelplinie
śp. ks. dr hab. Jerzy Buxakowski
Protonotariusz Apostolski
Kanonik gremialny Kapituły Katedralnej Pelplińskiej
Profesor i długoletni Rektor Wyższego Seminarium Duchownego
długoletni dyrektor Instytutu Formacji Kapłańskiej
wybitny teolog i duszpasterz,
wychowawca wielu pokoleń kapłańskich.
Wprowadzenie zwłok śp. Księdza Infułata do Bazyliki katedralnej
w Pelplinie nastąpi w czwartek, 1 grudnia 2011 r. o godz. 17.00.
Pogrzeb odbędzie się w Pelplinie 2 grudnia o godz. 11.00.
Rozstajemy się w smutku,
ale nadzieja nasza pełna jest nieśmiertelności (Mdr 3, 4).