Jurek Niedźwiecki

Wybierz obraz

Pożegnanie
Gdańsk 9.05.2014.
Pożegnaliśmy dziś naszego wieloletniego znajomego, kolegę, przyjaciela... Właśnie - Tadeusz, Jerzy, Jurek, doktor, dyrektor. Każdy z nas nazywał go inaczej. Ale każdy widział w nim przede wszystkim człowieka. Człowieka dobrego, mądrego, przyjaznego ludziom.Lekarza, ale również artystę - Jego rysunki do dziś zdobią gabinety naszego Szpitala. Lekarza, ale i pasjonata, którego kolekcja znaczków budziła zazdrość konkurencji. Lekarza, ale i niestrudzonego wędrowca, który przemierzył większość polskiego wybrzeża. Lekarza, ale i narciarza niemal do końca szusującego w Tatrach. No i wieloletniego dyrektora naszego Szpitala.
Właśnie, na wieść o jego śmierci, nasza koleżanka Krysia Witczak powiedziała,: ”no to teraz już ostatecznie umarł i nasz stary Szpital”. Smutne to, ale ile w tym gorzkiej prawdy...
Nie będę tu recytował życiorysu doktora Niedźwieckiego. Wszyscy go dobrze znamy. Przypomnę jedynie, że urodził się 8.01.1930 r. w Wilnie. Od 1952 roku pracował w Klinice Chorób Zakaźnych, następnie - po krótkiej umundurowanej przerwie - w Szpitalu Zakaźnym. Szpitalu, w którym był dyrektorem od 1963 aż do 2004 roku. 
W międzyczasie (od 1976 do 83), z ramienia WHO walczył z dżumą, cholerą, ospą i innymi chorobami tropikalnymi w Kenii. Kenii, o której tak pięknie nam opowiadał, ilustrując swe wspomnienia własnymi slajdami. 
Pełnił też przez 30 lat funkcję wojewódzkiego specjalisty w dziedzinie chorób zakaźnych. Był odznaczony Srebrnym i ZłotymKrzyżem Zasługi oraz odznaką „Zasłużony dla Miasta Gdańska”. 
Ale przede wszystkim odznaczony sympatią nas wszystkich, którzy na pewno nigdy nie zapomną jego wyprostowanej, sunącej długimi korytarzami Zakaźnego sylwetki. 
Zaryzykuję stwierdzenie, że dr Niedźwiecki był częścią Szpitala, a Szpital jego częścią. I z tego swojego Szpitala odszedł do lepszego świata... Niech odpoczywa w pokoju.

Pożegnanie Gdańsk 9.05.2014. Pożegnaliśmy dziś naszego wieloletniego znajomego, kolegę, przyjaciela... Właśnie - Tadeusz, Jerzy, Jurek, doktor, dyrektor. Każdy z nas nazywał go inaczej. Ale każdy widział w nim przede wszystkim człowieka. Człowieka dobrego, mądrego, przyjaznego ludziom.Lekarza, ale również artystę - Jego rysunki do dziś zdobią gabinety naszego Szpitala. Lekarza, ale i pasjonata, którego kolekcja znaczków budziła zazdrość konkurencji. Lekarza, ale i niestrudzonego wędrowca, który przemierzył większość polskiego wybrzeża. Lekarza, ale i narciarza niemal do końca szusującego w Tatrach. No i wieloletniego dyrektora naszego Szpitala. Właśnie, na wieść o jego śmierci, nasza koleżanka Krysia Witczak powiedziała,: ”no to teraz już ostatecznie umarł i nasz stary Szpital”. Smutne to, ale ile w tym gorzkiej prawdy... Nie będę tu recytował życiorysu doktora Niedźwieckiego. Wszyscy go dobrze znamy. Przypomnę jedynie, że urodził się 8.01.1930 r. w Wilnie. Od 1952 roku pracował w Klinice Chorób Zakaźnych, następnie - po krótkiej umundurowanej przerwie - w Szpitalu Zakaźnym. Szpitalu, w którym był dyrektorem od 1963 aż do 2004 roku. W międzyczasie (od 1976 do 83), z ramienia WHO walczył z dżumą, cholerą, ospą i innymi chorobami tropikalnymi w Kenii. Kenii, o której tak pięknie nam opowiadał, ilustrując swe wspomnienia własnymi slajdami. Pełnił też przez 30 lat funkcję wojewódzkiego specjalisty w dziedzinie chorób zakaźnych. Był odznaczony Srebrnym i ZłotymKrzyżem Zasługi oraz odznaką „Zasłużony dla Miasta Gdańska”. Ale przede wszystkim odznaczony sympatią nas wszystkich, którzy na pewno nigdy nie zapomną jego wyprostowanej, sunącej długimi korytarzami Zakaźnego sylwetki. Zaryzykuję stwierdzenie, że dr Niedźwiecki był częścią Szpitala, a Szpital jego częścią. I z tego swojego Szpitala odszedł do lepszego świata... Niech odpoczywa w pokoju.

12 l

Napisz wspomnienie

Wstaw link z YouTube

Jurek Niedźwiecki

Napisz wspomnienie

Wstaw link z YouTube

Udostępnij anons

Zostań powiadomiony