Jerzy Brataniec

ŚP
Jerzy
Brataniec
Kochany Mąż, Ojciec, Dziadek i Brat
Przeżywszy lat 69, po krótkiej i ciężkiej chorobie,
opatrzony św. sakramentami, zasnął w Panu dnia 5 lipca 2013 roku.
Msza święta żałobna przy Zmarłym odprawiona zostanie
w piątek dnia 12 lipca 2013 r. o godz. 13.00
w kaplicy na cmentarzu Rakowickim,
po czym nastąpi odprowadzenie Zmarłego
na miejsce wiecznego spoczynku,
o czym zawiadamiają pogrążeni w głębokim smutku
Żona, Synowie i Rodzina
Prosimy o nieskładanie kondolencji.

W dniu 5 lipca 2013 r. zmarł niespodziewanie w Krakowie po krótkiej, ciężkiej chorobie

Jerzy Brataniec

wybitny artysta i wspaniały, dobry, niezwykle barwny, piękny człowiek.

Był zawsze wszędzie tam, gdzie działo się coś nowatorskiego, ciekawego.

Związany był, między innymi, z Teatrem Tadeusza Kantora, dla którego zaprojektował i wykonał niezwykłe maszyny, które na równi z aktorami „grały” w spektaklach; był scenografem Teatru Stu w pionierskich latach jego działalności.

Kraków zawdzięcza Mu wiele pięknych, niebanalnych wnętrz, nad których realizacją czuwał do ostatniego momentu z właściwą sobie rzetelnością artystyczną i szacunkiem dla odbiorców.

Za projekt i wykonawstwo kawiarni „Maska” w Starym Teatrze otrzymał nagrodę „Wnętrze Roku 1994”.

Miał dar zamieniania wszystkiego, czego dotknął, w piękno.

W roku 1990 wraz z żoną Elżbietą stworzył przy ul. Starowiślnej „Starą Galerię”, która stała się salonem artystycznym Krakowa na wiele lat.

Nie sposób wyliczyć wszystkich wernisaży, koncertów, wieczorów autorskich, spektakli, spotkań, dyskusji, rozmów i szalonych zabaw do rana, które się w niej odbywały.

Pełen podziwu dla talentów i dokonań innych, stał zawsze w cieniu artystów, którym użyczał gościnnych progów Galerii. Jako jej gospodarz dbał, żeby każdy czuł się w niej dobrze – chciany i zauważony.

Pomimo intensywnej pracy własnej zawsze znajdował czas dla innych. Był nieocenionym i niewyczerpanym źródłem inspiracji i pomysłów, wspaniałym rozmówcą, partnerem imaginacji i duchowych uniesień, wizjonerem i strażnikiem tradycji, żarliwym patriotą i wzorem niezłomnego Krakusa.

Spotkanie z Nim zawsze ubogacało, a ci, którzy mieli zaszczyt i szczęście być blisko Niego przez jakiś czas, zawsze już nosić Go będą w swych sercach i wspomnieniach. Niestety, Jego charakterystyczna postać, przemierzająca bruki starego Krakowa, nie będzie już wywoływać naszego szerokiego uśmiechu i rozwartych ramion...

Nie sposób wyrazić, jak bolesne jest doświadczenie Jego utraty, z którym właśnie przyszło się nam zmierzyć. W tym trudnym czasie prosimy Najbliższych

Elżbietę Brataniec i synów – Marcela i Wojtka z Rodzinami

o przyjęcie wyrazów najgłębszego współczucia.

Przyjaciele