Wspomnieni

Wspomnienie
o Świetej Pamięci
Bogumile Borsuk z domu Modelskiej
"Jeśli dzięki jakiemuś człowiekowi było na ziemi trochę więcej miłości, dobra, światła i prawdy, to jego życie miało sens"

Nasza najdroższa, jasna i piękna w swej szacie wewnętrznej jak i zewnętrznej Mamo.
Słowa te poświęcamy Tobie, bo sens Twojego życia, to sens nieskazitelnej prawości Twojego charakteru, sens szlachetności w postępowaniu, sens w widzeniu świata w jego różnorodności, w którym miesza się dobro ze złem, a Ty umiałaś jasno określić co dobre, a co złe i umiałaś przekazywać te wcale nie tak proste - wybory, całej naszej szóstce - swoim dzieciom.
Ty Mamo, jedna z najlepszych studentek historii o umyśle dociekliwym i precyzyjnym, obdarzona niezwykłym darem szybkich kojarzeń, darem nieodzownym dla pracy historyka, nieodrodna córka swojego ojca, znanego profesora historii, poświęciłaś karierę naukową, która stała przed Tobą otworem dla wychowania w tych ciężkich czasach nas - swoich dzieci: Ewy, Seweryna, Staszka, Ali, Dzidki, Adama. Poświęciłaś ją również dla wspierania w każdej chwili, w każdej sytuacji życiowej swojego ciężko pracującego na naszą całą Rodzinę męża a naszego Taty.
Zainteresowania naukowe pogłębiałaś w czasie nielicznych wolnych od prac domowych chwil, zaskakując świeżością spojrzenia na naukowe stereotypy. Marzyłaś o wydaniu swoich prac niestety choroba plany te uniemożliwiła.
Przez całe swoje życie gorąco kochałaś Rodzinę: Rodziców, Rodzeństwo. My Twoje dzieci pamiętamy Cię często przeglądającą fotografie kiedy nie było ich blisko Ciebie, jak również potem, kiedy niektórzy z nich już odeszli.
Tak jak własnym ciałem zasłaniałaś swego synka przed ostrzałem hitlerowskich lotników, tak w ciągu całego swojego życia chroniłaś własne dzieci przed grożącymi niebezpieczeństwami.
Chroniłaś je dobrocią i wrażliwościa serca, konsekwencją i skutecznością działania, taktem i optymizmem, a nie łajaniem i złym raniącym słowem.
I nasze serca były i są z Tobą związane wielką odzwajemnioną miłością.
Byłaś z nami przez całe nasze życie, otaczałaś nas czułością i miłością, wspierałaś dobrą radą. Teraz nas opuściłaś, ale już teraz czujemy, że nadal jesteś z nami i nadal otaczać nas będziesz czułością, troską i opieką. Tam w górze czeka na Ciebie Mamo oprócz Wszechpotężnego Pana, Twoi Rodzice, Rodzeństwo i Twój Mąż.
I znów iść będziecie wspólną drogą Wy dwie kochające się postacie.
I tylko my dzieci, wnuki z których byłaś tak dumna jak i najbliższa Rodzina, widzimy Was tak realnie, jakby to była znana wam i nam droga prowadząca przez Bory Tucholskie, które były miejscem naszych najradośniejszych chwil, spacerów i przebywania razem, droga którą tak często spacerowaliście razem, droga, która przypominała Wam ukochną przez Was Wileńszczyznę.
Żegnamy Cię piękna jasna Mamo. Idź prostą drogą do Pana, idź do Taty i uściśnij Go od nas
Mocno kochające Cię Dzieci i cała Rodzina.