Władysław Żebracki

This was published in the following publications on 09.10.2015:
Dziennik Polski

"Chóry anielskie niechaj Cię podejmą
I z Chrystusem Zmartwychwstałym
Miej radość wieczną"

Pełni bólu i żałoby zawiadamiamy,
że dnia 3 października 2015 r.
odszedł od nas w wieku 62 lat

Ś†P
WŁADYSŁAW ŻEBRACKI

Troskliwy Mąż i Ojciec,
bardzo odpowiedzialny i ciepły człowiek,
dający otoczeniu poczucie bezpieczeństwa,

Absolwent AGH w Krakowie.
Miłośnik gór i Przewodnik Beskidzki (członek SKPG).
W latach 80. ceniony nauczyciel i członek szkolnego oddziału
PTTK w Zespole Szkół Łączności w Krakowie.
Długoletni pracownik Naftobudowy S.A. w Krakowie,
w latach 2007-2010 dyrektor Zakładu Montażu i Prefabrykacji.

Msza święta żałobna odprawiona zostanie
w poniedziałek, dnia 12 października 2015 roku,
o godz. 11.30 w kaplicy na cmentarzu Rakowickim,
po czym nastąpi odprowadzenie ciała Zmarłego do grobu.

Pogrążeni w smutku i żalu

Żona i Syn

Wszystkim, którzy tak licznie uczestniczyli w uroczystościach pogrzebowych,
które odbyły się na cmentarzu Rakowickim w dniu 12 października 2015 r.
oraz ostatniej drodze na miejsce wiecznego spoczynku

naszego ukochanego Brata, Szwagra i Wujka

Ś†P
WŁADYSŁAWA ŻEBRACKIEGO

składamy tą drogą serdeczne podziękowania

Siostra z Mężem i Siostrzenica z Rodziną

Jeżeli stanie ktoś, kiedyś, ponownie nad grobem Dziunka
usłyszy być może te oto słowa:

„Nie szlochaj, stojąc nad moją mogiłą wytrwale,
bo tam mnie nie ma, ja nie śpię wcale.

Jestem wiatrem, który wieje w szczerym polu poprzez knieje.

Jestem słońca odblaskiem na zbożu,
małym deszczykiem w jesiennym przestworzu.

Gdy się przebudzasz ze snu o świcie,
ja cię pobudzam i wskrzeszam życie.

Poprzez okrężne ptaków latanie
i gwiazd o zmroku migotanie.

Nie płacz, stojąc nad moją mogiłą wytrwale,
bo tam mnie nie ma, nie umarłem wcale.”

(Mary Elizabeth Frye, tłum. Halina Arendt)