Krystyna Jachowicz-Kociołek

This was published in the following publications on 23.08.2013:
Dziennik Łódzki

22 sierpnia 2013 r. nad ranem, we wspomnienie Najświętszej Maryi Panny Królowej, zasnęła w Panu Bogu
Ś+P
Krystyna Jachowicz-Kociołek
Urodzona w Zduńskiej Woli w 1933 roku, doktor nauk technicznych, nauczyciel akademicki i pracownik naukowy Wydziału Elektrycznego Politechniki Łódzkiej, żona laryngologa Grzegorza Kociołka.
Harcerka, taterniczka, organizatorka życia turystycznego w Klubie Inteligencji Katolickiej w Łodzi.
Współzałożycielka Solidarności Politechniki Łódzkiej, współpracowała z o. Stefanem Miecznikowskim w centrum pomocy internowanym.
Dopóty Jej starczało sił, włączała się w walkę na rzecz wolności mediów i słowa w Polsce.
Zakochana w Polsce i Kościele, do końca aktywna, zwłaszcza w propagowaniu świętych, których podziwiała – Edytę Stein, Ignacego Loyoli i Josemarii Escrivy.
Jej pasja odkrywania korzeni zaowocowała odnalezieniem zapomnianej figury Matki Bożej Opiekunki Rokicia, która dziś jest ozdobą rodzinnej parafii św. Urszuli Ledóchowskiej.
Msza pogrzebowa zostanie odprawiona w sobotę 24 sierpnia br. o godz. 12.00 w kościele garnizonowym św. Jerzego w Łodzi, przy ul. św. Jerzego 9, po której nastąpi odprowadzenie i złożenie ciała do grobu na cmentarzu rzymskokatolicki przy ul. Ogrodowej 39.
Synowie – Piotr i Grzegorz z Rodzinami

Beach

Write a greeting

You can add a video, upload an image or light a candle.

Please enter a message

Insert a link from YouTube

You can go to a video on YouTube, copy the URL and paste it in the box below.

The video will be displayed on your comment, allowing others to play it.

Please insert a link from YouTube

FileName

Please upload an image
Select file from your computer or drag and drop it here.
The file size must not exceed 8 MB and must be one of the following formats: .jpg,.jpeg,.png,.gif
Please select a candle

Get notified

Enter your email below if you would like to be notified when a greeting is posted on this memorial page.

Image chosen by user
Jerzy Nowicki (Jurek). Krysiu uśmiechnij się Stamtąd jak zawsze. Jakże żal że nie zdążyłem pogadać. Jest taki aforyzm Przyjaciele są jak gwiazdy, choć ich nie widzisz to tak wiesz że są. Tak są zawsze.


8yrs

Image chosen by user

Aska Lasocka


11yrs

Image chosen by user

Ola


12yrs

Image chosen by user

Motyle


12yrs

Image chosen by user

Grażyna


12yrs

Image chosen by user

były student


12yrs

Image chosen by user

Kazimierz


12yrs

End of content

No more pages to load