Zgasłaś n

„Zgasłaś nam jak świecy płomyk - bez buntu, bez słowa skargi, bezbronna, samotna w tej ostatniej drodze. I tylko smutek bolesny i pamięć żywa o Tobie w nas pozostanie, bo zawsze myślami będziemy przy Tobie.”

Kochana Pani Profesor,
Jeszcze wczoraj siedzieliśmy razem, rozmawiając i snując plany przyszłych spotkań...
Jeszcze wczoraj dzwoniliśmy do Pani dzieląc się swoimi troskami i radościami...
Jeszcze wczoraj słyszeliśmy słowa pociechy i wsparcia w trudnych dla nas momentach...

Dziś już nie usłyszymy, że jest Pani z nas dumna.

Za wcześnie, Pani Ewo, za wcześnie odeszłaś. Jak nikt inny na zawsze zapisałaś się w naszych sercach i wciąż będziesz przy nas - Twoją miłością, troską, oddaniem i wrażliwością.
Byłaś dla nas wspaniałym Człowiekiem, ukochanym Przyjacielem i Nauczycielem, niedoścignionym wzorem prawości, dobroci i mądrości.
Naszej kochanej Wychowawczyni,
Pani Profesor EWIE SYTNIEWSKIEJ
Pogrążeni w smutku wychowankowie VII LO w Bydgoszczy
(rocznik 1986, klasa IV d)

PS.
Na 20-lecie matury napisała nam Pani w kronice
„... do zobaczenia w następnym leciu.”
Do zobaczenia w następnym życiu Pani Profesor...