Pamięć Tw

"Pamięć"
Twarz twą oblał smutku strumień
Pragnąc śąmierci twej na wieki.
Zabrał duszę twą, twe serce,
Miłość, radość, szczęście twoje.
Młodo przyszło umrzeć tobie.
Przyszłość twa jedynie zgonem.
Ja kochałam, matka kocha.
Wszyscy przeżywali moment,
W którym ciało twe do grobu
Składać przyszło ów grabarzom.
Tęsknię, płaczę, nic nie koi
Myśli moich, mego serca.
Pozostały ów wspomnienia,
Pamięć o tym, że cię znałam.
Patrzę w ramy szklane, szukam,
Choć promyczka ruchu twego.
Lecz jedyne co spostrzegam
To bez życia zdjęcia twoje.
Myśli moje to nadzieja,
Marzeń moc, by spotkać ciebie,
Ujrzeć oczy twe radosne
Dotykając ręki twojej.
Teraz tylko klęcząc proszę,
By Bóg Ojciec był przy tobie
I dał drugie życie długie,
Lecz już jako duch, nie człowiek.
"Minął pełen smutku rok od Twojej śmierci synu, bracie, przyjacielu, ukochany".
Ku wiecznej pamięci Tomkowi Wojciechowskiemu
Ewelina Markiewicz.