Michalina Łabudzińska

Choose image

Kochana Mamo.....Chociaż w ten sposób mogę wyrazić mój ból, tęsknotę i pustkę po 14.01.2013r kiedy o 17.30 ustało bicie Twojego Kochanego serca i Twoje piękne niebieskie oczy zamknęły się na zawsze... Ale pociesza mnie jedno,że Dobry Bóg kiedyś nas połączy.Wiem,że czuwacie z Tatem nad nami.Wiem,że jesteście z nami.Czuję Waszą bliskość i obecność.Wasze wsparcie dodaje mi sił w trudnych sytuacjach.A najpiękniejsze są sny, zawsze takie realne życiowe...A w nich najpiękniejsze są chwile, kiedy przytulacie mnie do siebie.Bardzo Was kocham.I za Urszulą Sipińską powtarzam: "CUDOWNYCH RODZICÓW MAM"

Jolanta Staroń

8yrs

Choose image

Alicja

10yrs

Choose image

Kochana Mamusiu,Kochany Tatusiu To juz drugi rok....kolejny... trudny i ciężki bez naszego kochanego Słoneczka,jak nazywał Cię Tato.Jego też bardzo brakuje...Nadal jest mi ciężko na sercu,nie mogę się pogodzić.Czuję,że jesteście przy mnie,czuję Wasze wsparcie.Ale chciałabym się przytulić jak dawniej...Bardzo Was kocham...ukochani Rodzice.Niech Bóg przytuli Was do swojego Serca.

11yrs

Choose image

Kochana Mamusiu Minął rok kiedy Twoje serce przestało bić, o kochane oczy zamknęły się na zawsze.A ja nadal żyję wspomnieniami,przywołuję w myślach wszystkie chwile spędzone razem z Wami,kochanymi Rodzicami,których odwiedzam...na cmentarzu.I niestety nie cofnę czasu,nie odejmę bólu w moim sercu...Ale czuję Waszą obecność.I pomimo tej rozłąki moje uczucia są nadal takie same.Bardzo Was kocham,nieobecnych tu,ale obecnych w sercu.

12yrs

Choose image

Halina - siostra

12yrs

Choose image

Słowa wygłoszone na pogrzebie Babci Mici, 17 stycznia 2013 roku
Ty, Babciu, mówiłaś do nas zawsze językiem, którego nie da się porównać z żadnym innym. Językiem, w którym nie wiadomo w jaki sposób łączyła się miłość i mądrość, odwaga i pokora. I teraz, kiedy odeszłaś, my czujemy, że mówić coraz trudniej, i milczeć coraz boleśniej. Być może taka jest logika krzyża...
Babciu, chciałoby się rzec za Kochanowskim - wielkie pustki uczyniłaś zniknieniem swoim. Każdy, kto jest tu teraz, i każdy, kto jest teraz z nami duchowo, wie o tym doskonale, jak bardzo trudno wyobrazić sobie życie bez Ciebie. Prawdą są słowa Twardowskiego - "śmierć miłości potrzebna, jak sól ją utrwala".
Trudno wyobrazić sobie życie bez Twojej mądrości, bez dawanych z uśmiechem cichych rad - "niech słońce nie zachodzi nad waszym gniewem". Życie bez niesamowitości, którą potrafiłaś zauważać niemal we wszystkim. Bóg uczynił Twe życie niezwykłym od samego początku, od dnia, w którym przetłumaczyłaś sobie Lazarettstrasse na Szpitalną i trafiłaś na ruiny, które, jak się okazało, były tak bardzo powiązane z Twoim Mężem.
Trudno wyobrazić sobie życie bez Twojego poczucia humoru, które towarzyszyło Ci zawsze, nieustannie, nie wahałaś się przecież powiedzieć dziennikarzom: "receptą na udane małżeństwo jest rozwiązywanie problemów, najlepiej przy stole - niekoniecznie okrągłym". Życie bez Twojej zupy pomidorowej, zalewajki, machania przez okno na do widzenia.
Ale życie bez Ciebie jest jednocześnie życiem z Tobą, bo wszystko to, czego nas nauczyłaś, czym nas obdarowałaś, trwa w nas w sposób niewyobrażalny. Trwasz w nas Ty, bo żyjesz.
I to nie wszystko.
Wielka poetka, Szymborska, która wyprzedziła Cię o rok w przejściu do lepszego świata, napisała:
"Nie ma takiego życia,
które by choć przez chwilę
nie było nieśmiertelne.
Śmierć
zawsze o tę chwilę przybywa spóźniona."
I aż chce się, Babciu, zanucić słowa Kolędy dla nieobecnych: "Daj nam wiarę, że to ma sens, że nie trzeba żałować przyjaciół, że gdziekolwiek są, dobrze im jest, bo są z nami, choć w innej postaci. I przekonaj, że tak ma być, że po głosach tych wciąż drży powietrze, że odeszli po to, by żyć, i tym razem będą żyć wiecznie".
My dziś wiemy, że pozostaną z nami oczy Twoje oczy, Twój uśmiech, Twoje słowa. Ty. Że jesteś z nami i być nie przestaniesz.
Nosimy w sobie Twoją miłość, Babciu.
To "nie śmierć ale miłość całą cię zabrała jeśli miłość jest prawdą to ciała nie widać".
I mamy nadzieję, że kiedyś my wszyscy spotkamy się tam z Tobą i z wszystkimi przed obliczem Tego, który jest nieskończoną Miłością. On otrze z naszych oczu wszelką łzę.
I tam jest nasz Dom i nasza Ojczyzna.

Słowa wygłoszone na pogrzebie Babci Mici, 17 stycznia 2013 roku Ty, Babciu, mówiłaś do nas zawsze językiem, którego nie da się porównać z żadnym innym. Językiem, w którym nie wiadomo w jaki sposób łączyła się miłość i mądrość, odwaga i pokora. I teraz, kiedy odeszłaś, my czujemy, że mówić coraz trudniej, i milczeć coraz boleśniej. Być może taka jest logika krzyża... Babciu, chciałoby się rzec za Kochanowskim - wielkie pustki uczyniłaś zniknieniem swoim. Każdy, kto jest tu teraz, i każdy, kto jest teraz z nami duchowo, wie o tym doskonale, jak bardzo trudno wyobrazić sobie życie bez Ciebie. Prawdą są słowa Twardowskiego - "śmierć miłości potrzebna, jak sól ją utrwala". Trudno wyobrazić sobie życie bez Twojej mądrości, bez dawanych z uśmiechem cichych rad - "niech słońce nie zachodzi nad waszym gniewem". Życie bez niesamowitości, którą potrafiłaś zauważać niemal we wszystkim. Bóg uczynił Twe życie niezwykłym od samego początku, od dnia, w którym przetłumaczyłaś sobie Lazarettstrasse na Szpitalną i trafiłaś na ruiny, które, jak się okazało, były tak bardzo powiązane z Twoim Mężem. Trudno wyobrazić sobie życie bez Twojego poczucia humoru, które towarzyszyło Ci zawsze, nieustannie, nie wahałaś się przecież powiedzieć dziennikarzom: "receptą na udane małżeństwo jest rozwiązywanie problemów, najlepiej przy stole - niekoniecznie okrągłym". Życie bez Twojej zupy pomidorowej, zalewajki, machania przez okno na do widzenia. Ale życie bez Ciebie jest jednocześnie życiem z Tobą, bo wszystko to, czego nas nauczyłaś, czym nas obdarowałaś, trwa w nas w sposób niewyobrażalny. Trwasz w nas Ty, bo żyjesz. I to nie wszystko. Wielka poetka, Szymborska, która wyprzedziła Cię o rok w przejściu do lepszego świata, napisała: "Nie ma takiego życia, które by choć przez chwilę nie było nieśmiertelne. Śmierć zawsze o tę chwilę przybywa spóźniona." I aż chce się, Babciu, zanucić słowa Kolędy dla nieobecnych: "Daj nam wiarę, że to ma sens, że nie trzeba żałować przyjaciół, że gdziekolwiek są, dobrze im jest, bo są z nami, choć w innej postaci. I przekonaj, że tak ma być, że po głosach tych wciąż drży powietrze, że odeszli po to, by żyć, i tym razem będą żyć wiecznie". My dziś wiemy, że pozostaną z nami oczy Twoje oczy, Twój uśmiech, Twoje słowa. Ty. Że jesteś z nami i być nie przestaniesz. Nosimy w sobie Twoją miłość, Babciu. To "nie śmierć ale miłość całą cię zabrała jeśli miłość jest prawdą to ciała nie widać". I mamy nadzieję, że kiedyś my wszyscy spotkamy się tam z Tobą i z wszystkimi przed obliczem Tego, który jest nieskończoną Miłością. On otrze z naszych oczu wszelką łzę. I tam jest nasz Dom i nasza Ojczyzna.

12yrs

Choose image

Ania S.

13yrs

Choose image

Przemysław Staroń

13yrs

Choose image

Marta Staroń-Młot

13yrs

Choose image

Jolanta Staroń

13yrs

Choose image

Mamo Kocham Cię bezgranicznie...Tęsknię za Tobą...bardzo mi Ciebie brakuje,MAMO...

13yrs

Choose image

urszula wardach z rodziną

13yrs

Choose image

Stawowy Mirosław 17.01.2013

13yrs

Choose image

E.R.Fornalak

13yrs

Choose image

Zofia B.

13yrs

Choose image

mm

13yrs

Choose image

Wanda i Ryszard Kowalscy

13yrs

Choose image

Małgorzata Łypek

13yrs

Write a greeting

Insert a link from YouTube

Michalina Łabudzińska

Write a greeting

Insert a link from YouTube

Share memorial

Get notified