Stanisław Kryśkow

Z głębokim smutkiem żegnamy zmarłego w wieku 82 lat
Stanisława Kryśkowa
dr. nauk ekonomicznych
wieloletniego Dyrektora Przedsiębiorstwa Państwowego ,,Domu Książki",
działacza społeczno-kulturalnego, prezesa Rady Regionalnej w Katowicach
i członka Prezydium Rady Krajowej Towarzystwa Kultury Świeckiej
im. T. Kotarbińskiego.
Kim był i jaki był nasz Staszek.
Wywodził się z Kresów. Znamy Jego niełatwą drogę życiową.
Trudne lata wojny. Potem szlak z dalekiego i niewielkiego Zalesia, poprzez
Konin i Szczecin aż na Śląsk. Ambitny trud zdobywania wykształcenia i godnej pozycji zawodowej i społecznej. Założenie rodziny i oparcie w niej.
I praca, praca, wciąż praca. Poszukiwanie swego miejsca wśród ludzi i dla ludzi.
Czy nie znak czasu - na przecięciu Europy: Wschodniej i Zachodniej?
Był człowiekiem książki. Przyczynił się do jej upowszechnienia wieloma przedsięwzięciami natury popularyzatorskiej i organizacyjnej, wystawami czy plebiscytem bibliofilskim. Ale przede wszystkim zwiększeniem dostępu do dobrej, taniej książki. Celowi temu służyło stworzenie w całym regionie gęstej sieci księgarni, nawet zakładowych, w kopalniach i hutach. Zastał uboższą ofertę książki, tej w księgarni na Śląsku, pozostawił rozbudowaną, jakże bogatszą.
I był Stanisław człowiekiem idei i wartości - lewicowych i laickich, kierującym się we własnym życiu i w wielostronnej działalności społecznej zasadami humanizmu. Krzewienia społecznej wrażliwości i sprawiedliwości, racjonalizmu, tolerancji i kultury współżycia między ludźmi. Szczególnie czynny w Towarzystwie Kultury Świeckiej, pełnym tu inicjatyw, którym zawsze towarzyszyły umiejętności i upór w realizacji. Służyły temu m.in. Jego ścisłe więzi z uniwersyteckim środowiskiem filozofii, zadzierzgnięte w nim przyjaźnie.
Dla nas, Jego przyjaciół, był Staszek przede wszystkim kimś bardzo bliskim.
Jako - przywołując określenie prof. Kotarbińskiego - człowiek spolegliwy. Uosobienie życzliwości, wrażliwości i taktu, taki, któremu można było zawierzyć...
Zarażał nas swoim optymizmem i pogodą ducha, dodawał otuchy budującym słowem, pozyskiwał promieniem uśmiechu i skromnością.
Takim zapamiętamy Staszka.
Uczucia współczucia przekazujemy żonie Zmarłego Renacie, synom: Zbigniewowi i Dariuszowi, całej Rodzinie.
Grono przyjaciół
Pogrzeb Zmarłego zgodnie z Jego życzeniem, odbył się w ścisłym kręgu rodzinnym w dniu 31 października br.