Kasia Kargul

Wybierz obraz

Kolęda dla nieobecnych
"A nadzieja znów wstąpi w nas. Nieobecnych pojawią sie cienie. Uwierzymy kolejny raz, W jeszcze jedno Boże Narodzenie. I choć przygasł świąteczny gwar, Bo zabrakło znów czyjegoś głosu, Przyjdź tu do nas i z nami trwaj, Wbrew tak zwanej ironii losu. Daj nam wiarę, że to ma sens. Że nie trzeba żałować przyjaciół. Że gdziekolwiek są - dobrze im jest, Bo są z nami choć w innej postaci. I przekonaj, że tak ma być, Że po głosach tych wciąż drży powietrze. Że odeszli po to by żyć, I tym razem będą żyć wiecznie Przyjdź na świat, by wyrównać rachunki strat, Żeby zająć wśród nas puste miejsce przy stole. Jeszcze raz pozwól cieszyć się dzieckiem w nas, I zapomnieć, że są puste miejsca przy stole. A nadzieja znów wstąpi w nas. Nieobecnych pojawią się cienie. Uwierzymy kolejny raz, W jeszcze jedno Boże Narodzenie . I choć przygasł świąteczny gwar, Bo zabrakło znów czyjegoś głosu, Przyjdź tu do nas i z nami trwaj, Wbrew tak zwanej ironii losu. Przyjdź na świat, by wyrównać rachunki strat, Żeby zająć wśród nas puste miejsce przy stole. Jeszcze raz pozwól cieszyć się dzieckiem w nas, I zapomnieć, że są puste miejsca przy stole. "

Kolęda dla nieobecnych "A nadzieja znów wstąpi w nas. Nieobecnych pojawią sie cienie. Uwierzymy kolejny raz, W jeszcze jedno Boże Narodzenie. I choć przygasł świąteczny gwar, Bo zabrakło znów czyjegoś głosu, Przyjdź tu do nas i z nami trwaj, Wbrew tak zwanej ironii losu. Daj nam wiarę, że to ma sens. Że nie trzeba żałować przyjaciół. Że gdziekolwiek są - dobrze im jest, Bo są z nami choć w innej postaci. I przekonaj, że tak ma być, Że po głosach tych wciąż drży powietrze. Że odeszli po to by żyć, I tym razem będą żyć wiecznie Przyjdź na świat, by wyrównać rachunki strat, Żeby zająć wśród nas puste miejsce przy stole. Jeszcze raz pozwól cieszyć się dzieckiem w nas, I zapomnieć, że są puste miejsca przy stole. A nadzieja znów wstąpi w nas. Nieobecnych pojawią się cienie. Uwierzymy kolejny raz, W jeszcze jedno Boże Narodzenie . I choć przygasł świąteczny gwar, Bo zabrakło znów czyjegoś głosu, Przyjdź tu do nas i z nami trwaj, Wbrew tak zwanej ironii losu. Przyjdź na świat, by wyrównać rachunki strat, Żeby zająć wśród nas puste miejsce przy stole. Jeszcze raz pozwól cieszyć się dzieckiem w nas, I zapomnieć, że są puste miejsca przy stole. "

14 l

Wybierz obraz

Alicja Konieczna

14 l

Wybierz obraz

List od Kasi.
<blockquote>
Wigilia...spać nie mogę Od rana do Ciebie piszę Nikt nam w tym nie przeszkadza nikt nam nie wchodzi w ciszę Wigilia... dzień na który każdego czekałam roku A teraz...teraz od rana przy Tobie, na obłoku A teraz od rana płaczę Ja wiem córciu...nie trzeba Zazdroszczę wszystkim wokół tego ziemskiego nieba Wiem, wiem...córeczko, nie trzeba Ty jesteś tam szczęśliwa Lecz w taki dzień jak dzisiaj Tęsknota, ból rozrywa... Tak bardzo boli serce Pęknięte na tysiąc części Najukochańsza córeczko Moja dziewczyno miła Gdy usiądziemy do stołu bądź z nami tak jak trzeba Daj znak, ze jesteś blisko Że przyszłaś do nas z nieba... 
</blockquote>

List od Kasi. <blockquote> Wigilia...spać nie mogę Od rana do Ciebie piszę Nikt nam w tym nie przeszkadza nikt nam nie wchodzi w ciszę Wigilia... dzień na który każdego czekałam roku A teraz...teraz od rana przy Tobie, na obłoku A teraz od rana płaczę Ja wiem córciu...nie trzeba Zazdroszczę wszystkim wokół tego ziemskiego nieba Wiem, wiem...córeczko, nie trzeba Ty jesteś tam szczęśliwa Lecz w taki dzień jak dzisiaj Tęsknota, ból rozrywa... Tak bardzo boli serce Pęknięte na tysiąc części Najukochańsza córeczko Moja dziewczyno miła Gdy usiądziemy do stołu bądź z nami tak jak trzeba Daj znak, ze jesteś blisko Że przyszłaś do nas z nieba... </blockquote>

14 l

Wybierz obraz

Dla Rodziców . Kochani, Jestem W blasku zórz, W błekitnej wodzie Na niebie, Tam gdzie ptaki już nie wzlatują Dziś zasiadzcie do Wigilii Kochani Rodzice Zostawcie dla Mnie jedno wolne nakrycie Czy czujecie to ciepło w sercu ?? Teraz tam mam swoje mieszkanie Więc nie płaczcie po mnie Bo jestem I na zawsze przy Was zostanę...

14 l

Wybierz obraz

Łukasz B.

14 l

Wybierz obraz

Violeta i Rafał Buda

14 l

Wybierz obraz

[*]
"Tyle już w moim życiu mnie doświadczyłeś... Czy bilet na powrót już także kupiłeś? Lecz mimo wszystko ja kocham życie I marzę o szczęściu głęboko i skrycie A gdybyś na bilet już przybił datownik... Niech mnie dogoni Twój anioł komornik, Bo ja bez walki się przecież nie poddam, I z własnej woli życia nie oddam! Śmierć idzie za nami krok w krok... Podkłada czasem znienacka nogi. By ją zmylić skręcamy czasem w bok, Lecz ona z każdej zawróci nas drogi Śmierci! Niewiasto ty nieulękła, Księgowa w niebie na etacie... Kradniesz ludziom resztki szczęścia I rzucasz „ reszta życia umorzona” bracie... Nikt, kto się o ciebie nie otarł, Nie doceni zwyczajnej prozy życia. Ten, co cię kiedyś na drodze napotkał Szukać będzie na pewno lepszego ukrycia. Bo dlaczego mój Boże tak nękasz, Zabierasz tych, co najbardziej kochamy? Dlaczego obdarzasz krzyżem ludzi... Przecież na życie przez Ciebie skazanych. Jak mam rozumieć i jeszcze docenić, Gdy dziecko od piersi mojej wyrwałeś! Czym mam swoją wiarę pokrzepić? Gdy najpierw dałeś i szybko zabrałeś.... Cóż zawiniła ta młoda istota? Dla mnie była całym światem! Moja wiara została niczym z rzeszota... Lecz nie umiem myśleć, żeś Ty moim katem. Czymże mnie jeszcze w życiu obdarzysz? Czy będzie dalej droga pogodna? Na jakim mnie jeszcze ołtarzu złożysz Bym była miłości Twej godna? Ile zwątpienia jeszcze mnie czeka... Bym mogła powiedzieć Ci szczerze, Jaka przede mną droga daleka By spojrzeć ufnie i rzec...JA WIERZĘ !"

[*] "Tyle już w moim życiu mnie doświadczyłeś... Czy bilet na powrót już także kupiłeś? Lecz mimo wszystko ja kocham życie I marzę o szczęściu głęboko i skrycie A gdybyś na bilet już przybił datownik... Niech mnie dogoni Twój anioł komornik, Bo ja bez walki się przecież nie poddam, I z własnej woli życia nie oddam! Śmierć idzie za nami krok w krok... Podkłada czasem znienacka nogi. By ją zmylić skręcamy czasem w bok, Lecz ona z każdej zawróci nas drogi Śmierci! Niewiasto ty nieulękła, Księgowa w niebie na etacie... Kradniesz ludziom resztki szczęścia I rzucasz „ reszta życia umorzona” bracie... Nikt, kto się o ciebie nie otarł, Nie doceni zwyczajnej prozy życia. Ten, co cię kiedyś na drodze napotkał Szukać będzie na pewno lepszego ukrycia. Bo dlaczego mój Boże tak nękasz, Zabierasz tych, co najbardziej kochamy? Dlaczego obdarzasz krzyżem ludzi... Przecież na życie przez Ciebie skazanych. Jak mam rozumieć i jeszcze docenić, Gdy dziecko od piersi mojej wyrwałeś! Czym mam swoją wiarę pokrzepić? Gdy najpierw dałeś i szybko zabrałeś.... Cóż zawiniła ta młoda istota? Dla mnie była całym światem! Moja wiara została niczym z rzeszota... Lecz nie umiem myśleć, żeś Ty moim katem. Czymże mnie jeszcze w życiu obdarzysz? Czy będzie dalej droga pogodna? Na jakim mnie jeszcze ołtarzu złożysz Bym była miłości Twej godna? Ile zwątpienia jeszcze mnie czeka... Bym mogła powiedzieć Ci szczerze, Jaka przede mną droga daleka By spojrzeć ufnie i rzec...JA WIERZĘ !"

14 l

Wybierz obraz

Dariusz Kargul

14 l

Wybierz obraz

Violeta i Rafał Buda

14 l

Wybierz obraz

Izabela

14 l

Wybierz obraz

Dariusz Kargul

14 l

Wybierz obraz

Violeta i Rafał Buda

14 l

Wybierz obraz

Izabela

14 l

Wybierz obraz

Dariusz Kargul

14 l

Wybierz obraz

Smutek
Tysiące lampek kolorowych, tysiące świateł na ulicy I czasem jak tradycja każe rozradowani kolędnicy A my w oddali, zamyśleni a my zamknięci we wspomnieniu w tęsknocie, w bólu, bez uśmiechu a my w czekaniu, w oddaleniu. I bardzo chcemy, bardzo chcemy uśmiechem witać Pana w żłobie, ale nic z tego nie wychodzi Nie potrafimy tak wbrew sobie. I znów nadzieja błyszczy w świetle I ta nadzieja z przyjściem Pana Że jeszcze kiedyś się spotkamy Że jeszcze kiedyś twarz kochana Znów się przytuli i znów razem Będziemy zawsze po kres trwania Znów ta nadzieja z przyjściem Pana W blasku choinki się wyłania.

Smutek Tysiące lampek kolorowych, tysiące świateł na ulicy I czasem jak tradycja każe rozradowani kolędnicy A my w oddali, zamyśleni a my zamknięci we wspomnieniu w tęsknocie, w bólu, bez uśmiechu a my w czekaniu, w oddaleniu. I bardzo chcemy, bardzo chcemy uśmiechem witać Pana w żłobie, ale nic z tego nie wychodzi Nie potrafimy tak wbrew sobie. I znów nadzieja błyszczy w świetle I ta nadzieja z przyjściem Pana Że jeszcze kiedyś się spotkamy Że jeszcze kiedyś twarz kochana Znów się przytuli i znów razem Będziemy zawsze po kres trwania Znów ta nadzieja z przyjściem Pana W blasku choinki się wyłania.

14 l

Wybierz obraz

Łukasz B.

14 l

Wybierz obraz

Violeta i Rafał Buda

14 l

Wybierz obraz

Izabela

14 l

Wybierz obraz

Śmierć "Czym jest Śmierć? Ciągle zadaję sobie to pytanie. Jak wygląda? Co robi z zabłąkaną duszą? Nikt tego nie wie. Lecz można to sobie wyobrazić. Śmierć, spowitą w czarną, długą suknię z jedwabiu, uszytą w odległych zakątkach piekieł, nikt nie widuje codziennie. Ale, gdy przyjdzie czarna godzina i zegar wybije dwunastą, wtedy ukaże ci się Ona Jedna, jedyna Śmierć, nie żadna podróbka, i zabierze twą duszę do bram, ale jakich? Zdecyduje o tym twoje sumienie i grzechy. Lecz pamiętaj-choćbyś musiał, nie ciesz się tą wędrówką, Bo jeszcze żyjesz i Śmierć może okazać się inną.."

14 l

Wybierz obraz

Dariusz Kargul

14 l

Wybierz obraz

Pocieszenie. <blockquote> "A nadzieja znów wstapi w nas nieobecnych pojawią się cienie uwierzymy kolejny raz w jeszcze jedno Boże Narodzenie I choć przygasł świąteczny gwar bo zabrakło znów czyjegoś głosu Przyjdź tu do nas i z nami trwaj wbrew tak zwanej ironii losu.... " </blockquote>

14 l

Wybierz obraz

Violeta i Rafał Buda

14 l

Wybierz obraz

Izabela

14 l

Wybierz obraz

Dariusz Kargul

14 l

Napisz wspomnienie

Wstaw link z YouTube

Kasia Kargul

Napisz wspomnienie

Wstaw link z YouTube

Udostępnij anons

Zostań powiadomiony