Andrzej Józef Bujar

Opublikowane w następujących tytułach w dniu: 20.04.2012
Głos Koszaliński

Z głębokim żalem i smutkiem żegnamy Proboszcza Parafii Narodzenia NMP w Świeszynie

Księdza kanonika ANDRZEJA JÓZEFA BUJARA

który odszedł do domu Ojca Najserdeczniejsze wyrazy współczucia Ojcu i Rodzinie oraz współpracownikom i parafianom składają

Wójt Gminy Świeszyno, radni Rady Gminy Świeszyno oraz pracownicy samorządowi

Wybierz obraz

13 l

Wybierz obraz

Janina J

13 l

Wybierz obraz

13 l

Wybierz obraz

13 l

Wybierz obraz

Bądz wola Twoja, Panie

13 l

Wybierz obraz

rajskiej szczęśliwości

13 l

Wybierz obraz

13 l

Wybierz obraz

Pokój Ci wieczny

13 l

Wybierz obraz

Umarłeś po to, aby żyć.

13 l

Wybierz obraz

13 l

Wybierz obraz

Ave Maria

13 l

Wybierz obraz

13 l

Wybierz obraz

The Lord is with You

13 l

Wybierz obraz

13 l

Wybierz obraz

13 l

Wybierz obraz

Opowiadanie dla ducha-Bruno Ferrero
Był człowiekiem biednym i prostym. Wieczorem po dniu ciężkiej pracy, wracał do domu zmęczony i w złym humorze. Patrzył z zazdrością na ludzi, jadących samochodami i na siedzących przy stolikach w kawiarniach.Ci to mają dobrze – zrzędził, stojąc w tramwaju w okropnym tłoku. - Nie wiedzą, co to znaczy zamartwiać się…Gdyby musieli nieść mój krzyż! Bóg z wielką cierpliwością wysłuchiwał narzekań mężczyzny. Pewnego dnia czekał na niego u drzwi domu. - Ach to Ty, Boże – powiedział człowiek, gdy Go zobaczył. - Nie staraj się mnie udobruchać. Wiesz dobrze, jak ciężki krzyż złożyłeś na moje ramiona. Człowiek był jeszcze bardziej zagniewany niż zazwyczaj. Bóg uśmiechnął się do niego dobrotliwie. - Chodź ze Mną. Umożliwię ci dokonanie innego wyboru – powiedział. Człowiek znalazł się nagle w ogromnej lazurowej grocie. Pełno było w niej krzyży: małych, dużych, wysadzanych drogimi kamieniami, gładkich, pokrzywionych. - To są ludzkie krzyże – powiedział Bóg. – Wybierz sobie jaki chcesz. Człowiek rzucił swój własny krzyż w kąt i zacierając ręce zaczął wybierać. Spróbował wziąć krzyż leciutki, był on jednak długi i niewygodny. Założył sobie na szyję krzyż biskupi, ale był on niewiarygodnie ciężki z powodu odpowiedzialności i poświęcenia. Inny, gładki i pozornie ładny, gdy tylko znalazł się na ramionach mężczyzny, zaczął go kłuć, jakby pełen był gwoździ. Złapał jakiś błyszczący srebrny krzyż, ale poczuł, że ogarnia go straszne osamotnienie i opuszczenie. Odłożył go więc natychmiast. Próbował wiele razy, ale każdy krzyż stwarzał jakąś niedogodność. Wreszcie w ciemnym kącie znalazł mały krzyż, trochę już zniszczony używaniem. Nie był ani zbyt ciężki ani zbyt niewygodny. Wydawał się zrobiony specjalnie dla niego. Człowiek wziął go na ramiona z tryumfalną miną. - Wezmę ten! – zawołał i wyszedł z groty.Bóg spojrzał na niego z czułością. W tym momencie człowiek zdał sobie sprawę, że wziął właśnie swój stary krzyż ten, który wyrzucił, wchodząc do groty.

Opowiadanie dla ducha-Bruno Ferrero Był człowiekiem biednym i prostym. Wieczorem po dniu ciężkiej pracy, wracał do domu zmęczony i w złym humorze. Patrzył z zazdrością na ludzi, jadących samochodami i na siedzących przy stolikach w kawiarniach.Ci to mają dobrze – zrzędził, stojąc w tramwaju w okropnym tłoku. - Nie wiedzą, co to znaczy zamartwiać się…Gdyby musieli nieść mój krzyż! Bóg z wielką cierpliwością wysłuchiwał narzekań mężczyzny. Pewnego dnia czekał na niego u drzwi domu. - Ach to Ty, Boże – powiedział człowiek, gdy Go zobaczył. - Nie staraj się mnie udobruchać. Wiesz dobrze, jak ciężki krzyż złożyłeś na moje ramiona. Człowiek był jeszcze bardziej zagniewany niż zazwyczaj. Bóg uśmiechnął się do niego dobrotliwie. - Chodź ze Mną. Umożliwię ci dokonanie innego wyboru – powiedział. Człowiek znalazł się nagle w ogromnej lazurowej grocie. Pełno było w niej krzyży: małych, dużych, wysadzanych drogimi kamieniami, gładkich, pokrzywionych. - To są ludzkie krzyże – powiedział Bóg. – Wybierz sobie jaki chcesz. Człowiek rzucił swój własny krzyż w kąt i zacierając ręce zaczął wybierać. Spróbował wziąć krzyż leciutki, był on jednak długi i niewygodny. Założył sobie na szyję krzyż biskupi, ale był on niewiarygodnie ciężki z powodu odpowiedzialności i poświęcenia. Inny, gładki i pozornie ładny, gdy tylko znalazł się na ramionach mężczyzny, zaczął go kłuć, jakby pełen był gwoździ. Złapał jakiś błyszczący srebrny krzyż, ale poczuł, że ogarnia go straszne osamotnienie i opuszczenie. Odłożył go więc natychmiast. Próbował wiele razy, ale każdy krzyż stwarzał jakąś niedogodność. Wreszcie w ciemnym kącie znalazł mały krzyż, trochę już zniszczony używaniem. Nie był ani zbyt ciężki ani zbyt niewygodny. Wydawał się zrobiony specjalnie dla niego. Człowiek wziął go na ramiona z tryumfalną miną. - Wezmę ten! – zawołał i wyszedł z groty.Bóg spojrzał na niego z czułością. W tym momencie człowiek zdał sobie sprawę, że wziął właśnie swój stary krzyż ten, który wyrzucił, wchodząc do groty.

13 l

Wybierz obraz

13 l

Wybierz obraz

13 l

Wybierz obraz

13 l

Wybierz obraz

rajskiej szczęśliwości

13 l

Wybierz obraz

Konstanty Ildefons Gałczyński Były dwie siostry - noc i Śmierć Śmierć większa a noc mniejsza noc była piękna jak sen a śmierć... Śmierć była jeszcze piękniejsza

13 l

Wybierz obraz

Światełko pamięci

13 l

Wybierz obraz

13 l

Wybierz obraz

13 l

Koniec zawartości

Nie ma więcej stron do wyświetlenia

Andrzej Józef Bujar

Napisz wspomnienie

Wstaw link z YouTube

Andrzej Józef Bujar

Napisz wspomnienie

Wstaw link z YouTube

Udostępnij anons

Zostań powiadomiony