Mikołaj Myszkiewicz

Wybierz obraz

DLA ANIOŁKA NASZEGO

11 l

Wybierz obraz

"Idem na Kopelnika"

11 l

Wybierz obraz

Dziadek

11 l

Wybierz obraz

MałemuMikusiowi-babciaMariolka

11 l

Wybierz obraz

mój syneczku kochany

11 l

Wybierz obraz

TutejJećtem

11 l

Wybierz obraz

Aniołkowi

11 l

Wybierz obraz

T.Czujek

11 l

Wybierz obraz

MIKUSIOWI

11 l

Wybierz obraz

Dla naszego Aniołka Stróża

11 l

Wybierz obraz

Dziadek

11 l

Wybierz obraz

BuziakiDOniebaODbabci-klapci

11 l

Wybierz obraz

Natalia

11 l

Wybierz obraz

mama Ijona

11 l

Wybierz obraz

NaZawszeWmoimSercu

11 l

Wybierz obraz

Dla Aniołka w Niebie

11 l

Wybierz obraz

Mikołajkowi - T. Czujek

11 l

Wybierz obraz

Boże, dlaczego tak musi być

11 l

Wybierz obraz

Mikołajkowi Natalia

11 l

Wybierz obraz

MikołajkowiChrzestny z rodziną

11 l

Wybierz obraz

Monika Przybylska

11 l

Wybierz obraz

Urszula Kochanowska
Gdy po śmierci w niebiosów przybyłam pustkowie, 
Bóg długo patrzał na mnie i głaskał po głowie. 
"Zbliż się do mnie, Urszulo! Poglądasz, jak żywa... 
Zrobię dla cię, co zechcesz, byś była szczęśliwa." 
"Zrób tak, Boże - szepnęłam - by w nieb Twoich krasie 
Wszystko było tak samo, jak tam - w Czarnolasie!" -
I umilkłam zlękniona i oczy unoszę,
By zbadać, czy się gniewa, że Go o to proszę? 
Uśmiechnął się i skinął - i wnet z Bożej łaski
Powstał dom kubek w kubek, jak nasz - Czarnolaski. 
 I sprzęty i donice rozkwitłego ziela
Tak podobne, aż oczom straszno od wesela ! 
I rzekł: "Oto są - sprzęty, a oto - donice. 
Tylko patrzeć, jak przyjdą stęsknieni rodzice! 
I ja, gdy gwiazdy do snu poukładam w niebie, 
Nieraz do drzwi zapukam, by odwiedzić ciebie!" 
I odszedł, a ja zaraz krzątam się, jak mogę -
Więc nakrywam do stołu, omiatam podłogę -
I w suknię najróżowszą ciało przyoblekam
I sen wieczny odpędzam - i czuwam - i czekam... 
Już świt pierwszą roznietą złoci się po ścianie, 
Gdy właśnie słychać kroki i do drzwi pukanie... 
Więc zrywam się i biegnę! Wiatr po niebie dzwoni! 
Serce w piersi zamiera... Nie!... To - Bóg, nie oni!...

Urszula Kochanowska Gdy po śmierci w niebiosów przybyłam pustkowie, Bóg długo patrzał na mnie i głaskał po głowie. "Zbliż się do mnie, Urszulo! Poglądasz, jak żywa... Zrobię dla cię, co zechcesz, byś była szczęśliwa." "Zrób tak, Boże - szepnęłam - by w nieb Twoich krasie Wszystko było tak samo, jak tam - w Czarnolasie!" - I umilkłam zlękniona i oczy unoszę, By zbadać, czy się gniewa, że Go o to proszę? Uśmiechnął się i skinął - i wnet z Bożej łaski Powstał dom kubek w kubek, jak nasz - Czarnolaski. I sprzęty i donice rozkwitłego ziela Tak podobne, aż oczom straszno od wesela ! I rzekł: "Oto są - sprzęty, a oto - donice. Tylko patrzeć, jak przyjdą stęsknieni rodzice! I ja, gdy gwiazdy do snu poukładam w niebie, Nieraz do drzwi zapukam, by odwiedzić ciebie!" I odszedł, a ja zaraz krzątam się, jak mogę - Więc nakrywam do stołu, omiatam podłogę - I w suknię najróżowszą ciało przyoblekam I sen wieczny odpędzam - i czuwam - i czekam... Już świt pierwszą roznietą złoci się po ścianie, Gdy właśnie słychać kroki i do drzwi pukanie... Więc zrywam się i biegnę! Wiatr po niebie dzwoni! Serce w piersi zamiera... Nie!... To - Bóg, nie oni!...

11 l

Wybierz obraz

Od Pepci dla Mikiego

11 l

Wybierz obraz

M.

11 l

Napisz wspomnienie

Wstaw link z YouTube

Mikołaj Myszkiewicz

Napisz wspomnienie

Wstaw link z YouTube

Udostępnij anons

Zostań powiadomiony