Joanna Jałocha

Opublikowane w następujących tytułach w dniu: 14.10.2011
Gazeta Lubuska

<p><em>"W momencie śmierci bliskiego uderza człowieka<br />świadomość niczym nie dającej się zapełnić pustki."</em><br /><em>Józef Tischner</em></p>
<p>Zawiadamiam, że 12 października 2011 roku<br />po ciężkiej chorobie zgasło moje słońce najukochańsza</p>
<h4><strong>śp.<br />JOANNA JAŁOCHA</strong></h4>
<p>Pogrzeb odbędzie się w sobotę 15 października 2011 roku o godz. 12.40<br />na cmentarzu komunalnym (nowym) przy ul. Wrocławskiej w Zielonej Górze.<br />Msza św. w intencji zmarłej zostanie odprawiona w dniu pogrzebu<br />o godz. 8.00 w kościele pw. Świętego Ducha.</p>
<p>Pogrążona w żałobie<br />mama</p>

"W momencie śmierci bliskiego uderza człowieka
świadomość niczym nie dającej się zapełnić pustki."
Józef Tischner

Zawiadamiam, że 12 października 2011 roku
po ciężkiej chorobie zgasło moje słońce najukochańsza

śp.
JOANNA JAŁOCHA

Pogrzeb odbędzie się w sobotę 15 października 2011 roku o godz. 12.40
na cmentarzu komunalnym (nowym) przy ul. Wrocławskiej w Zielonej Górze.
Msza św. w intencji zmarłej zostanie odprawiona w dniu pogrzebu
o godz. 8.00 w kościele pw. Świętego Ducha.

Pogrążona w żałobie
mama

Wybierz obraz

Pamiętamy Assieńko... <h5>Takie ciche święto, Rozjarzone świeczkami, Dzień, w którym serce pozdrawia, Pamięta Tych, co rozstali się z nami. Święto rozsnute mgliście Nad jesiennym, zadumanym światem, Gdy żywi zmarłym dobrą myśl wyślą, Zmiotą z grobu zeschłe liście, Położą kwiatek.((***))</h5>

13 l

Wybierz obraz

Ania, Robert, Kamil

13 l

Wybierz obraz

Światełko Pamięci. Nowacka L.

13 l

Wybierz obraz

Asieńko dla CiebieAnia Graczyk

13 l

Wybierz obraz

D.M.

13 l

Wybierz obraz

dziadkowie Patrycji

13 l

Wybierz obraz

Jesteś w sercu i pamięci. Mama

13 l

Wybierz obraz

Święto Zmarłych ... Jest taki dzień w roku... Kiedy refleksja w serce się wkrada, deszczowy zazwyczaj i zimny... dzień...1-ego listopada. To taki czas zadumy, modlitwy nad zmarłych duszami. Choć ICH już nie ma wśród nas... kochamy nadal, więc pamiętamy. Patrzę na płomień tlący się w zniczu. Smutek i żal się we mnie budzi. Spoglądam w niebo i zadaję pytanie: „Dlaczego Boże, zabierasz dobrych ludzi?” Zabierasz tych, co mają serca szlachetne. A ci bez niego po ziemi stąpają. Dlaczego śmierć musi rozdzielać tych... którzy tak bardzo się kochają. Kiedy już opuszczam bramy cmentarza... zmarłe dusze żegnam powoli... Nie proszę Boga o życie, ale mam nadzieję... że za rok tu przyjść mi pozwoli...

13 l

Wybierz obraz

13 l

Wybierz obraz

Agnieszka

13 l

Wybierz obraz

Joasi Mama i Tata ś.p.Michałka

13 l

Wybierz obraz

Z miłością serca....
Nadchodzi czas, kiedy życie nieco zwalnia, a pamięć każe jechać nawet w najdalsze zakątki, by pochylić się nad mogiłami tych, dzięki którym żyjemy. Święto Zmarłych... Zaduszki... i zaduma, bo przecież przemijamy i gaśniemy. I pozostaną po nas tylko groby.
Ten czas, to czas refleksji nad życiem i jego jakością, nad sprawami ważnymi i pierwszymi. Niekiedy dopiero wówczas dociera do nas, że każdy następny przeżyty przez nas dzień pomaga nam zrozumieć dzień 2 listopada.
Idę tam, gdzie wspomnienia krzyczą. Wpatrując się w miejsce, z którego nikt nie woła, cicho ocieram spływającą łzę. Patrzę na płomień tlący się w zniczu i smutek we mnie się budzi. Tak po ludzku źle się czuję. Ogarnia mnie pustka i żal, a nawet złość na przemijanie. Fizyczny ból przeszywa moje serce i duszę, bo w świetle płonących świec bardzo dotkliwie odczuwam brak bliskich, ale także i nieznajomych. Za wpisami na tablicach nagrobnych, okrytych wiecznym snem ludzi, kryją się losy - historie zwykłe, skomplikowane, często tragiczne. Tyle pytań nie zadanych i opowieści nie dopowiedzianych. Myśli o zmarłych jak szalone gonią po mojej głowie. Ilu rzeczy nie zdążyli zrobić ze swoimi bliskimi - mężami, żonami, dziećmi, wnukami, rodzicami, rodzeństwem i przyjaciółmi.... ???
Zmiatam z grobów zeschłe liście (albo pierzynki śniegu, jak w ostatnią sobotę!), pochylam głowę i dobrą myśl zmarłym wysyłam. Cicho westchnę też do Wiekuistego, by Ich przygarnął i ukołysał do wiecznego snu. Powoli żegnając zmarłe dusze w zadusznym skupieniu opuszczam bramy cmentarza. Wracam stamtąd wolniej niż powoli... I cicho, jak woal długi, ciągną się za mną słowa piosenki zmarłego niedawno kompozytora, barda i pieśniarza, Przemysława Gintrowskiego „Ale zbaw mnie od nienawiści, ocal mnie od pogardy Panie” („Modlitwa o wschodzie słońca”)
Z miłością serca posyłam do nieba światełka pamięci – Tobie Córeńko i mojej Mamie.
Dusze Kochane, przygarnijcie ich ciepło do swych niebiańskich serc.

Z miłością serca.... Nadchodzi czas, kiedy życie nieco zwalnia, a pamięć każe jechać nawet w najdalsze zakątki, by pochylić się nad mogiłami tych, dzięki którym żyjemy. Święto Zmarłych... Zaduszki... i zaduma, bo przecież przemijamy i gaśniemy. I pozostaną po nas tylko groby. Ten czas, to czas refleksji nad życiem i jego jakością, nad sprawami ważnymi i pierwszymi. Niekiedy dopiero wówczas dociera do nas, że każdy następny przeżyty przez nas dzień pomaga nam zrozumieć dzień 2 listopada. Idę tam, gdzie wspomnienia krzyczą. Wpatrując się w miejsce, z którego nikt nie woła, cicho ocieram spływającą łzę. Patrzę na płomień tlący się w zniczu i smutek we mnie się budzi. Tak po ludzku źle się czuję. Ogarnia mnie pustka i żal, a nawet złość na przemijanie. Fizyczny ból przeszywa moje serce i duszę, bo w świetle płonących świec bardzo dotkliwie odczuwam brak bliskich, ale także i nieznajomych. Za wpisami na tablicach nagrobnych, okrytych wiecznym snem ludzi, kryją się losy - historie zwykłe, skomplikowane, często tragiczne. Tyle pytań nie zadanych i opowieści nie dopowiedzianych. Myśli o zmarłych jak szalone gonią po mojej głowie. Ilu rzeczy nie zdążyli zrobić ze swoimi bliskimi - mężami, żonami, dziećmi, wnukami, rodzicami, rodzeństwem i przyjaciółmi.... ??? Zmiatam z grobów zeschłe liście (albo pierzynki śniegu, jak w ostatnią sobotę!), pochylam głowę i dobrą myśl zmarłym wysyłam. Cicho westchnę też do Wiekuistego, by Ich przygarnął i ukołysał do wiecznego snu. Powoli żegnając zmarłe dusze w zadusznym skupieniu opuszczam bramy cmentarza. Wracam stamtąd wolniej niż powoli... I cicho, jak woal długi, ciągną się za mną słowa piosenki zmarłego niedawno kompozytora, barda i pieśniarza, Przemysława Gintrowskiego „Ale zbaw mnie od nienawiści, ocal mnie od pogardy Panie” („Modlitwa o wschodzie słońca”) Z miłością serca posyłam do nieba światełka pamięci – Tobie Córeńko i mojej Mamie. Dusze Kochane, przygarnijcie ich ciepło do swych niebiańskich serc.

13 l

Wybierz obraz

Nowacka L.

13 l

Wybierz obraz

Ania, Robert, Kamil

13 l

Wybierz obraz

D.M.

13 l

Wybierz obraz

Łzy matki nie wysychają nigdy

13 l

Wybierz obraz

Ukochanej Joasi Mama

13 l

Wybierz obraz

Agnieszka

13 l

Wybierz obraz

MAMA I TATA Ś.P.GABRIELKA

13 l

Wybierz obraz

13 l

Wybierz obraz

Nowacka L.

13 l

Wybierz obraz

Ania, Robert, Kamil

13 l

Wybierz obraz

dziadkowie Patrycji

13 l

Wybierz obraz

Dla Aski - Ania Graczyk

13 l

Koniec zawartości

Nie ma więcej stron do wyświetlenia

Joanna Jałocha

Napisz wspomnienie

Wstaw link z YouTube

Joanna Jałocha

Napisz wspomnienie

Wstaw link z YouTube

Udostępnij anons

Zostań powiadomiony