Władysław Zalewski

Z wielkim żalem i smutkiem przyjęliśmy wiadomość
o śmierci

prof. dr. hab.
Władysława Zalewskiego

nestora polskiej konserwacji dzieł sztuki, Autorytetu, Człowieka niezwykle życzliwego,
serdecznego o ujmującej osobowości
Jego specjalnością była konserwacja malowideł ściennych oraz związane z nią problemy teoretyczne, praktyczne
i dydaktyczne. Przez wiele lat kierował Katedrą Konserwacji
i Restauracji Malowideł Ściennych Wydziału Konserwacji ASP
w Krakowie, pełnił dwukrotnie funkcję dziekana Wydziału i prorektora uczelni. Był członkiem wielu gremiów, m.in. Polskiego Komitetu Narodowego ICOMOS,
Społecznego Komitetu Odnowy Zabytków Krakowa,
Rady Naukowej Międzyuczelnianego Instytutu
Konserwacji i Restauracji Dzieł Sztuki,
Związku Polskich Artystów Plastyków
oraz Ogólnopolskiej Rady Konserwatorów Dzieł Sztuki.

Rodzinie Zmarłego
składamy wyrazy szczerego współczucia

pedagodzy, pracownicy i studenci
Wydziału Konserwacji i Restauracji Dzieł Sztuki
Akademii Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowie

Uroczyste uczczenie pamięci Profesora,
zgodnie z wolą Rodziny, nastąpi w czasie, gdy będą ku temu stosowne okoliczności.

Z żalem zawiadamiamy,
że w dniu 23 marca 2020 roku zmarł

prof. dr hab.
Władysław Zalewski

nestor polskich konserwatorów dzieł sztuki i zabytków,
współtwórca i kontynuator polskiej szkoły konserwacji, długoletni przewodniczący Rady Naukowej Międzyuczelnianego Instytutu Konserwacji
i Restauracji Dzieł Sztuki,
realizator konserwacji obiektów o dużym znaczeniu
dla kultury narodowej, m.in. romańskich reliktów
kolegiaty w Wiślicy, rusko-bizantyjskich malowideł
w katedrze sandomierskiej,
a ostatnio koordynator konserwacji ołtarza Wita Stwosza
w Bazylice Mariackiej,
nieodżałowany nauczyciel wielu pokoleń konserwatorów dzieł sztuki.

Żegnamy Cię Profesorze, Kolego, Przyjacielu

Wyrazy współczucia

dla Rodziny.

Dyrekcja i Pracownicy
Międzyuczelnianego Instytutu Konserwacji
i Restauracji Dzieł Sztuki
ASP Kraków – ASP Warszawa

23 marca 2020 roku odszedł
prof. dr hab.
Władysław Zalewski

Profesor Akademii Sztuk Pięknych
im. Jana Matejki w Krakowie,
Prorektor Akademii Sztuk Pięknych w latach 1986-1990,
dziekan Wydziału Konserwacji i Restauracji Dzieł Sztuki w latach 1975-1981 i 1984-1990.
W latach 1975-1980
przewodniczył Radzie Szkolnictwa Artystycznego,
a w okresie 2003-2006 Głównej Komisji Konserwatorskiej przy Generalnym Konserwatorze Zabytków.
Był członkiem kilkunastu gremiów, między innymi: Polskiego Komitetu Narodowego ICOMOS,
Społecznego Komitetu Odnowy Zabytków Krakowa,
Rady Naukowej Międzyuczelnianego Instytutu
Konserwacji i Restauracji Dzieł Sztuki,
Związku Polskich Artystów Plastyków
oraz Ogólnopolskiej Rady Konserwatorów Dzieł Sztuki.
Autorytet dla wielu pokoleń
polskiej konserwacji dzieł sztuki.
Jego specjalnością była konserwacja malowideł ściennych oraz związane z nią problemy teoretyczne,
praktyczne i dydaktyczne, a także
– począwszy od konserwacji romańskiej płyty wiślickiej – problematyka konserwatorska
wczesnośredniowiecznych dzieł wykonanych z gipsu.
Jego odejście jest niepowetowaną stratą
dla środowiska artystycznego. Pozostawia w smutku
całą społeczność akademicką Uczelni.
Cześć Jego pamięci.

Rodzinie i Bliskim
wyrazy głębokiego współczucia
składają
Rektor, Senat oraz cała społeczność
Akademii Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowie