Beata Solińska-Lewna

„Nie szlochaj, stojąc nad moją mogiłą wytrwale,
Bo tam mnie nie ma, ja nie śpię wcale.
Jestem wiatrem, który wieje w szczerym polu poprzez knieje.
Jestem słońca odblaskiem na zbożu,
Małym deszczykiem w jesiennym przestworzu.
Gdy się przebudzasz ze snu o świcie,
Ja cię pobudzam i wskrzeszam życie.
Poprzez okrężne ptaków latanie
I gwiazd o zmroku migotanie.
Nie płacz, stojąc nad moją mogiłą wytrwale,
Bo tam mnie nie ma, nie umarłem wcale”
Mary Elizabeth Frye

Z ogromnym żalem i smutkiem
przyjęliśmy wiadomość o tragicznej śmierci
naszej Koleżanki

ś+p
Doktor
Beaty
Solińskiej-Lewna

Wyrazy serdecznego współczucia
Rodzinie

składają

Koleżanki i Koledzy
z Oddziału Anestezjologii i Intensywnej Terapii
Wielospecjalistycznego Szpitala Miejskiego w Bydgoszczy