Halina Pękoś-Mirkowa

Halu,
Tyle niedokończonych rozmów...
Będzie nam ich bardzo brakowało. Jak nikt inny, z miłością i zaraźliwą pasją potrafiłaś dzielić się swoją wiedzą o otaczającej przyrodzie. W dniu trzecim „Ziemia wydała rośliny zielone: trawę dającą nasienie według swego gatunku i drzewa rodzące owoce, w których było nasienie według ich gatunków. A Bóg wiedział, że były dobre”. Ty uwierzyłaś w to w pełni. Teraz więc zapewne troszczyć się będziesz o Rajskie Ogrody, które czekały na Ciebie.
Twoje życie było dla wielu wzorem apostolstwa Bożego Miłosierdzia. Dawałaś na co dzień świadectwo prawdzie. To bezcenne w dzisiejszym świecie.
Pamięci naszej Kochanej Kuzynki
ŚP Prof. dr hab. Haliny Pękoś-Mirkowej
Marysia i Jurek