Kasia Kargul

Opublikowane w następujących tytułach w dniu: 25.05.2011
Głos Wielkopolski

<p style="text-align:center"><em>Życie zostało przerwane, a pamięć pozostanie.</em><br />Żadne słowo nie ukoi bólu po stracie<br />najukochańszej i jedynej<br /><strong>Córki Kasi</strong></p>
<p style="text-align:center"><strong>Renacie i Darkowi Kargul</strong><br />serdeczne wyrazy współczucia<br />składają<br />Hania i Staszek,<br />Ola i Zbyszek,<br />Jola i Leszek,<br />Ala i Wiesiek,<br />Gośka z synami</p>

Życie zostało przerwane, a pamięć pozostanie.
Żadne słowo nie ukoi bólu po stracie
najukochańszej i jedynej
Córki Kasi

Renacie i Darkowi Kargul
serdeczne wyrazy współczucia
składają
Hania i Staszek,
Ola i Zbyszek,
Jola i Leszek,
Ala i Wiesiek,
Gośka z synami

Wybierz obraz

Violeta i Rafał Buda

14 l

Wybierz obraz

Kasiu Na zawsze w moim sercu :-( Wiem jedno, że kiedyś na pewno spotkamy się... Nigdy się z tym nie pogodzę :-(

14 l

Wybierz obraz

Mateusz i Kinga

14 l

Wybierz obraz

Izabela

14 l

Wybierz obraz

Hania

14 l

Wybierz obraz

Dariusz Kargul

14 l

Wybierz obraz

Słoneczko „Tych, których się kocha, nie traci się nigdy”

14 l

Wybierz obraz

Violeta i Rafał Buda

14 l

Wybierz obraz

Agnieszka

14 l

Wybierz obraz

Mateusz i Kinga

14 l

Wybierz obraz

Dariusz Kargul

14 l

Wybierz obraz

Violeta i Rafał Buda

14 l

Wybierz obraz

Mateusz i Kinga

14 l

Wybierz obraz

Dariusz Kargul

14 l

Wybierz obraz

Danka i Grażyna

14 l

Wybierz obraz

Słoneczko Są w życiu chwile, gdy myśli się, że jest tak źle, iż już gorzej być nie może. Wtedy właśnie okazuje się... że jednak może.

14 l

Wybierz obraz

Violeta i Rafał Buda

14 l

Wybierz obraz

Dariusz Kargul

14 l

Wybierz obraz

Urszula Kochanowska
Gdy po śmierci w niebiosów przybyłam pustkowie, Bóg długo patrzał na mnie i głaskał po głowie. 
Gdy po śmierci w niebiosów przybyłam pustkowie, Bóg długo patrzał na mnie i głaskał po głowie. "Zbliż się do mnie, Urszulo! Poglądasz, jak żywa... Zrobię dla cię, co zechcesz, byś była szczęśliwa." "Zrób tak, Boże - szepnęłam - by w nieb Twoich krasie Wszystko było tak samo, jak tam - w Czarnolasie!" - I umilkłam zlękniona i oczy unoszę, By zbadać, czy się gniewa, że Go o to proszę? Uśmiechnął się i skinął - i wnet z Bożej łaski Powstał dom kubek w kubek, jak nasz - Czarnolaski. I sprzęty i donice rozkwitłego ziela Tak podobne, aż oczom straszno od wesela ! I rzekł: "Oto są - sprzęty, a oto - donice. Tylko patrzeć, jak przyjdą stęsknieni rodzice! I ja, gdy gwiazdy do snu poukładam w niebie, Nieraz do drzwi zapukam, by odwiedzić ciebie!" I odszedł, a ja zaraz krzątam się, jak mogę - Więc nakrywam do stołu, omiatam podłogę - I w suknię najróżowszą ciało przyoblekam I sen wieczny odpędzam - i czuwam - i czekam... Już świt pierwszą roznietą złoci się po ścianie, Gdy właśnie słychać kroki i do drzwi pukanie... Więc zrywam się i biegnę! Wiatr po niebie dzwoni! Serce w piersi zamiera... Nie!... To - Bóg, nie oni!...
Bolesław Leśmian

Urszula Kochanowska Gdy po śmierci w niebiosów przybyłam pustkowie, Bóg długo patrzał na mnie i głaskał po głowie. Gdy po śmierci w niebiosów przybyłam pustkowie, Bóg długo patrzał na mnie i głaskał po głowie. "Zbliż się do mnie, Urszulo! Poglądasz, jak żywa... Zrobię dla cię, co zechcesz, byś była szczęśliwa." "Zrób tak, Boże - szepnęłam - by w nieb Twoich krasie Wszystko było tak samo, jak tam - w Czarnolasie!" - I umilkłam zlękniona i oczy unoszę, By zbadać, czy się gniewa, że Go o to proszę? Uśmiechnął się i skinął - i wnet z Bożej łaski Powstał dom kubek w kubek, jak nasz - Czarnolaski. I sprzęty i donice rozkwitłego ziela Tak podobne, aż oczom straszno od wesela ! I rzekł: "Oto są - sprzęty, a oto - donice. Tylko patrzeć, jak przyjdą stęsknieni rodzice! I ja, gdy gwiazdy do snu poukładam w niebie, Nieraz do drzwi zapukam, by odwiedzić ciebie!" I odszedł, a ja zaraz krzątam się, jak mogę - Więc nakrywam do stołu, omiatam podłogę - I w suknię najróżowszą ciało przyoblekam I sen wieczny odpędzam - i czuwam - i czekam... Już świt pierwszą roznietą złoci się po ścianie, Gdy właśnie słychać kroki i do drzwi pukanie... Więc zrywam się i biegnę! Wiatr po niebie dzwoni! Serce w piersi zamiera... Nie!... To - Bóg, nie oni!... Bolesław Leśmian

14 l

Wybierz obraz

Zuza Siuda

14 l

Wybierz obraz

iza

14 l

Wybierz obraz

Szpital Leżałam z Kasią w szpitalu,mówiła do mnie "jestem słaba ale walczę" nie mogę uwierzyć w to ,że umarła! Przecież już wstawała, zaczynała chodzić, jak to sie mogło stać!? modlę się za nią codziennie, za nią i moją córkę, która umarła w wieku 21 lat. Nigdy jej nie zapomnę.

14 l

Wybierz obraz

Izabela

14 l

Wybierz obraz

Violeta i Rafał Buda

14 l

Koniec zawartości

Nie ma więcej stron do wyświetlenia

Kasia Kargul

Napisz wspomnienie

Wstaw link z YouTube

Kasia Kargul

Napisz wspomnienie

Wstaw link z YouTube

Udostępnij anons

Zostań powiadomiony