Damian Robakowski

This was published in the following publications on 21.07.2011:
Dziennik Bałtycki

<p>Z ogromnym żalem przyjęliśmy wiadomość</p> <p>o tragicznej śmierci naszego</p> <h4>Kolegi Damiana Robakowskiego</h4> <p>Rodzinie i Najbliższym wyrazy głębokiego współczucia składają</p> <p>Zarząd, pracownicy i agenci Grupy Allianz Polska</p>

Z ogromnym żalem przyjęliśmy wiadomość

o tragicznej śmierci naszego

Kolegi Damiana Robakowskiego

Rodzinie i Najbliższym wyrazy głębokiego współczucia składają

Zarząd, pracownicy i agenci Grupy Allianz Polska

Beach

Write a greeting

You can add a video, upload an image or light a candle.

Please enter a message

Insert a link from YouTube

You can go to a video on YouTube, copy the URL and paste it in the box below.

The video will be displayed on your comment, allowing others to play it.

Please insert a link from YouTube

FileName

Please upload an image
Select file from your computer or drag and drop it here.
The file size must not exceed 8 MB and must be one of the following formats: .jpg,.jpeg,.png,.gif
Please select a candle

Get notified

Enter your email below if you would like to be notified when a greeting is posted on this memorial page.

Image chosen by user

najblisz rodzina

14yrs

Image chosen by user

mama i tata.

14yrs

Image chosen by user

Małgorzata Kraft

14yrs

Image chosen by user

Adriana

14yrs

Image chosen by user

Wiolka

14yrs

Image chosen by user

Aga

14yrs

Image chosen by user

mama i tata.

14yrs

Image chosen by user

Becia

14yrs

Image chosen by user

Małgorzata Kraft

14yrs

Image chosen by user

Adriana

14yrs

Image chosen by user

Natalia

14yrs

Image chosen by user

Wiolka

14yrs

Image chosen by user

Aga

14yrs

Image chosen by user
<p>niby...</p> <p>a niby jeszcze wszystko w zasięgu ręki... niby wszystko czeka na nasze zdobycie... niby nie ma rzeczy niemożliwych... niby sami sobie ścielimy, by spać najwygodniej jak się tylko da... niby...</p> <p>A w chwilach takich jak ta jedynym ukojeniem i największą przyjemnością zostaje rozmyślanie o tych, którzy są TAM. I wiara w to, że patrzą, troszczą się, strzegą i pomagają. I daj Boże by tak było, bo kiedy boli mocniej niż zwykle, tylko ta wiara dodaje sił, ociera łzy. Damian, jako że z Tobą pozostaję w dialogu, mam prośbę... Pozdrów Piotra, szturchnij łokciem M. bo już milion lat minęło od kiedy przyszedł po raz ostatni.</p> <p>P.S. Patrzę z boku na Twoich Przyjaciół i ciągle zazdroszczę. Dla takich i za takich warto wszystko.</p>

14yrs

Image chosen by user

Aneta Fichtel

14yrs

Image chosen by user

Wiolka

14yrs

Image chosen by user

Becia

14yrs

Image chosen by user

Aga

14yrs

Image chosen by user
<p>O STALE OBECNYCH</p> <p>"Mówiła że naprawdę można kochać umarłych</p> <p>bo właśnie oni są uparcie obecni</p> <p>nie zasypiają</p> <p>mają okrągły czas więc się nie śpieszą</p> <p>spokojni ponieważ niczego nie wykończyli</p> <p>nawet gdyby się paliło nie zrywają się na równe nogi</p> <p>nie połykają tak jak my przerażonego sensu</p> <p>nie udają ani lepszych ani gorszych</p> <p>nie wydajemy o nich tysiąca sądów</p> <p>zawsze ci sami jak olcha do końca życia zielona</p> <p>znają nawet prywatny adres Pana Boga</p> <p>nie deklamują o miłości</p> <p>ale pomagają znaleźć zgubione przedmioty</p> <p>nie starzeją się odmłodzeni przez śmierć</p> <p>nie straszą pustką pełną erudycji</p> <p>nie łączą świętości z apetytem</p> <p>bliżsi niż wtedy kiedy odjeżdżali na chwilę</p> <p>przechodząc obok z niepostrzeżonym ciałem</p> <p>ocalili znacznie więcej niż duszę"</p> <p>W pierwszym dniu nowego roku również symbolicznie Twardowskim,żeby "ocalić znacznie więcej niż duszę".</p> <p>Przeszłego roku starałam się na wielu poziomach sprostać temu co jest desygnatem pamięci;pod Twój osąd.</p>

14yrs

Image chosen by user

mama i tata

14yrs

Image chosen by user

Małgorzata Kraft

14yrs

Image chosen by user

Adriana

14yrs

Image chosen by user
<p>O NIEOBECNYCH</p> <p>W tym symbolicznym dniu,Tobie symbolicznie:</p> <p>"Myślała że został już tylko na fotografii</p> <p>z twarzą bez oddechu</p> <p>Tymczasem w każdej chwili</p> <p>kiedy zapalała światło</p> <p>nakrywała do stołu w świecie tak małym</p> <p>w którym jest już wszystko</p> <p>wiedząc że zmęczenie jest przynajmniej połową miłości</p> <p>że kochać-to nie znaczy iść w swą własną drogę</p> <p>nieefektowna jak zielona cyranka bez połysku</p> <p>wytrwała jak chory z urojenia który ma w końcu rację</p> <p>kiedy odkrywała że można się modlić mając tylko czyste sumienie</p> <p>kiedy odchodziła żeby wrócić</p> <p>z sercem nie skróconym przez oszczędność</p> <p>tak znikoma że prawdziwa</p> <p>sama na wspólnej drodze</p> <p>po obu stronach wiary</p> <p>Tłumaczył</p> <p>że wieczność jest tylko jedna</p> <p>że już są razem chociaż się nie widzą</p> <p>że miałby ochotę nagadać jej serdecznie</p> <p>choćby w przedpokoju ciepłym od ubrań</p> <p>przecież tylko nieobecni są najbliżej"</p> <p>W ostatnim dniu tego roku mam pod powiekami ostatni obraz Twojej fizycznej obecności;zwieszasz smutno głowę "w przedpokoju ciepłym od ubrań"...nawet nie pamiętam czy powiedziałeś mi -"cześć".</p> <p>Czasem nie mówiłeś,bo najczęściej zanim jeszcze wsiadłeś do samochodu wysyłałeś mi smsa. Ciężko mi ogarnąć to umysłem,że już nigdy tego nie zrobisz...</p>

14yrs

Image chosen by user

Wiolka

14yrs

End of content

No more pages to load