Monika Cieślik

This was published in the following publications on 29.09.2010:
Głos Koszaliński

<p>Z głębokim żalem zawiadamiamy,<br />że 27 września 2010 roku odeszła od nas<br />Kochana Córka, Siostra i Ciocia</p>
<h5><strong>śp. </strong><br /><strong>MONIKA CIEŚLIK</strong></h5>
<p>Ceremonia pogrzebowa rozpocznie się 30 września 2010 roku<br />o godzinie 15.30 w Kościele Parafialnym w Mielnie.</p>
<p>Pogrążona w smutku<br />Rodzina</p>

Z głębokim żalem zawiadamiamy,
że 27 września 2010 roku odeszła od nas
Kochana Córka, Siostra i Ciocia

śp.
MONIKA CIEŚLIK

Ceremonia pogrzebowa rozpocznie się 30 września 2010 roku
o godzinie 15.30 w Kościele Parafialnym w Mielnie.

Pogrążona w smutku
Rodzina

Choose image

j.k.d. szelągowscy

14yrs

Choose image

j.k.d. szelągowscy

14yrs

Choose image

Michałek z rodzicami

14yrs

Choose image

j.k.d. szelągowscy

14yrs

Choose image

Dziękuję za wzruszający wiersz

14yrs

Choose image

Iza

14yrs

Choose image

Jola

14yrs

Choose image

j.k.d. szelągowscy

14yrs

Choose image

hmm
dbajmy o historię, o tych co odeszli
o tych, którzy byt swój skończyli i na drugą stronę przeszli
pamiętajmy o ich życiu i ich czynach wszystkich
o tym co mówili i o ich najbliższych i bliskich
bo jeśli po nich nic, to co po nas zostanie?
umieram i słychać rozpacz w niektórych zakamarkach świata
w niewielu sercach zima chociaż czuć już smak lata
widzę łzy na bliskich mi twarzach
cisza w domu chociaż pogłos lęku na korytarzach
strach wasz rodzi się w płacz żalu
może to żal rodzi strach przy mym łóżku w szpitalu
ja się już nie boje, bo nie mam czego
nie ma mnie i nie potrafię zmienić już tego
głęboko schowana jestem pod wami
i coraz ciężej mi pojawiać się między waszymi snami
ten ciężar przytłacza mnie tak mocno i z każdą chwilą mocniej
już nawet nie czuję tęsknoty, za to nicość rysuje się coraz owocniej
dbajmy o historię, o tych co odeszli
o tych, którzy byt swój skończyli i na drugą stronę przeszli
pamiętajmy o ich życiu i ich czynach wszytkich
o tym co mówili i o ich najbliższych i bliskich
bo jeśli po nich nic, to co po nas zostanie?
gdzie podziały się moje wspomnienia
gdzie wasze o mnie i gdzie pędzicie, gdy każdy się zmienia
moich rzeczy już nie widzę w pokoju
nie ma już jego i gdzie indziej muszę szukać spokoju
powoli wasze myśli znikają
mija czas, a one już do mnie w kolejce nie stają
tracę ostrość tego co się wcześniej wydarzyło
nie wiem co będzie ani co już gdzieś kiedyś było
szukam was pośród ciemności tajemnicą owianej
wiem, że nie zobaczycie mnie już nigdy takiej samej
czego szukam i czy kiedyś odnajdę chociaż cząstkę mojej osoby
pamiętajcie, że każdy umrze, a życie jest tylko formą choroby

hmm dbajmy o historię, o tych co odeszli o tych, którzy byt swój skończyli i na drugą stronę przeszli pamiętajmy o ich życiu i ich czynach wszystkich o tym co mówili i o ich najbliższych i bliskich bo jeśli po nich nic, to co po nas zostanie? umieram i słychać rozpacz w niektórych zakamarkach świata w niewielu sercach zima chociaż czuć już smak lata widzę łzy na bliskich mi twarzach cisza w domu chociaż pogłos lęku na korytarzach strach wasz rodzi się w płacz żalu może to żal rodzi strach przy mym łóżku w szpitalu ja się już nie boje, bo nie mam czego nie ma mnie i nie potrafię zmienić już tego głęboko schowana jestem pod wami i coraz ciężej mi pojawiać się między waszymi snami ten ciężar przytłacza mnie tak mocno i z każdą chwilą mocniej już nawet nie czuję tęsknoty, za to nicość rysuje się coraz owocniej dbajmy o historię, o tych co odeszli o tych, którzy byt swój skończyli i na drugą stronę przeszli pamiętajmy o ich życiu i ich czynach wszytkich o tym co mówili i o ich najbliższych i bliskich bo jeśli po nich nic, to co po nas zostanie? gdzie podziały się moje wspomnienia gdzie wasze o mnie i gdzie pędzicie, gdy każdy się zmienia moich rzeczy już nie widzę w pokoju nie ma już jego i gdzie indziej muszę szukać spokoju powoli wasze myśli znikają mija czas, a one już do mnie w kolejce nie stają tracę ostrość tego co się wcześniej wydarzyło nie wiem co będzie ani co już gdzieś kiedyś było szukam was pośród ciemności tajemnicą owianej wiem, że nie zobaczycie mnie już nigdy takiej samej czego szukam i czy kiedyś odnajdę chociaż cząstkę mojej osoby pamiętajcie, że każdy umrze, a życie jest tylko formą choroby

14yrs

Choose image

Angela i Artur

14yrs

Choose image

Kasia siorka

14yrs

Choose image

MAKSIK

14yrs

Choose image

j.k.d. szelągowscy

14yrs

Choose image

Kasia i Dorota

14yrs

Choose image

Iza

14yrs

Choose image

j.k.d. szelągowscy

14yrs

Choose image

Angela i Artur

14yrs

Choose image

Kasia z chłopakami

14yrs

Choose image

MAKSIU

14yrs

Choose image

j.k.d. szelągowscy

14yrs

Choose image

Angela i Artur

14yrs

Choose image

Kasia siorka

14yrs

Choose image

Angela i Artur

14yrs

Choose image

j.k.d. szelągowscy

14yrs

End of content

No more pages to load

Monika Cieślik

Write a greeting

Insert a link from YouTube

Monika Cieślik

Write a greeting

Insert a link from YouTube

Share memorial

Get notified