Wioleta Lis

This was published in the following publications on 20.04.2011:
Głos Koszaliński

<p>Z głębokim żalem zawiadamiamy,<br />że 17 kwietnia 2011 roku odeszła od nas<br />po długiej i ciężkiej chorobie<br />Kochana CÓRKA, SIOSTRA i WNUCZKA</p>
<h5><strong>śp.<br />WIOLETA LIS</strong></h5>
<p>Ceremonia pogrzebowa rozpocznie się<br />21 kwietnia 2011 roku o godz. 14.00<br />w Kaplicy na Cmentarzu Komunalnym w Koszalinie.</p>
<p>Pogrążona w smutku<br />Rodzina</p>
<p>Prosimy o nieskładanie kondolencji.</p>

Z głębokim żalem zawiadamiamy,
że 17 kwietnia 2011 roku odeszła od nas
po długiej i ciężkiej chorobie
Kochana CÓRKA, SIOSTRA i WNUCZKA

śp.
WIOLETA LIS

Ceremonia pogrzebowa rozpocznie się
21 kwietnia 2011 roku o godz. 14.00
w Kaplicy na Cmentarzu Komunalnym w Koszalinie.

Pogrążona w smutku
Rodzina

Prosimy o nieskładanie kondolencji.

Choose image

wieczna jasność

13yrs

Choose image

babcia Marysia

13yrs

Choose image

D.M.

13yrs

Choose image

13yrs

Choose image

pokój Ci wieczny

13yrs

Choose image

dla Wioli o spokój duszy

13yrs

Choose image

ku pamięci

13yrs

Choose image

śwatełko nadziei

13yrs

Choose image

wieczna jasność

13yrs

Choose image

pokój wieczny

13yrs

Choose image

wieczny odpoczynek.

13yrs

Choose image

pokój Twoje Duszy Wiolu

13yrs

Choose image

niech nioły otoczą Cię opieką

13yrs

Choose image

babcia Marysia

13yrs

Choose image

Wspomnienia...... <h5>Wspomnienia nie pozwalają odetchnąć.</h5> <h5>Marzenia - Uskrzydlają chorą duszę</h5> <h5>Lecz wciąż jest w Nas gorycz i tęsknota za Tobą- Wiolu ukochana....</h5>

13yrs

Choose image

zjednoczenia z Bogiem

13yrs

Choose image

babcia Marysia

13yrs

Choose image

wieczny odpoczynek

13yrs

Choose image

13yrs

Choose image

babcia Marysia

13yrs

Choose image

pokój Ci wieczny Wiolu

13yrs

Choose image

Bóg ma najpiękniejszy uśmiech
Był sobie raz mały chłopiec, który bardzo chciał spotkać Boga. Dobrze wiedział, że do miejsca, gdzie mieszka Bóg, prowadzi długa droga, zapakował więc do swojej walizeczki sporo herbatników, sześć butelek napoju korzennego i ruszył w drogę. Kiedy przeszedł jakieś trzy skrzyżowania, spotkał starą kobietę. Staruszka siedziała sobie w parku i obserwowała gołębie. Chłopiec usiadł obok niej i otworzył walizkę. Już miał pociągnąć spory łyk napoju, gdy spostrzegł, że staruszka wygląda na głodną, więc poczęstował ją herbatnikiem. Kobieta przyjęła go z wdzięcznością i uśmiechnęła się do chłopca. Jej uśmiech był tak piękny, że chłopiec chciał go ujrzeć jeszcze raz, więc zaproponował jej butelkę napoju. Staruszka uśmiechnęła się ponownie, a chłopczyk był zachwycony! Siedzieli tak przez całe popołudnie, jedząc i uśmiechając się do siebie, choć nie padło ani jedno słowo.Kiedy zaczął zapadać zmrok, chłopiec poczuł, że jest bardzo zmęczony, i podniósł się z ławki z zamiarem odejścia. Nie zdążył jednak zrobić więcej niż kilka kroków, gdy nagle odwrócił się, podbiegł do staruszki i uściskał ją, a ona obdarzyła go swoim najpiękniejszym uśmiechem.Gdy chłopiec przekroczył próg swojego domu, jego matkę zdziwił wyraz szczególnej radości malujący się na twarzy dziecka.- Co takiego dziś robiłeś, że jesteś taki szczęśliwy? – spytała.- Jadłem lunch z Bogiem – odpowiedział i zanim zdążyła zareagować, dodał:- Wiesz co? Bóg ma najpiękniejszy uśmiech, jaki kiedykolwiek widziałem!Tymczasem staruszka, również promieniejąca radością, wróciła do domu.Wyraz spokoju, który rozświetlał jej twarz, zastanowił jej syna do tego stopnia, że zapytał:- Mamo, co dziś robiłaś, że jesteś taka szczęśliwa?- Jadłam w parku ciasteczka z Bogiem. – I zanim jej syn zdążył cokolwiek powiedzieć, dodała:- Wiesz co? Jest znacznie młodszy niż sądziłam

Bóg ma najpiękniejszy uśmiech Był sobie raz mały chłopiec, który bardzo chciał spotkać Boga. Dobrze wiedział, że do miejsca, gdzie mieszka Bóg, prowadzi długa droga, zapakował więc do swojej walizeczki sporo herbatników, sześć butelek napoju korzennego i ruszył w drogę. Kiedy przeszedł jakieś trzy skrzyżowania, spotkał starą kobietę. Staruszka siedziała sobie w parku i obserwowała gołębie. Chłopiec usiadł obok niej i otworzył walizkę. Już miał pociągnąć spory łyk napoju, gdy spostrzegł, że staruszka wygląda na głodną, więc poczęstował ją herbatnikiem. Kobieta przyjęła go z wdzięcznością i uśmiechnęła się do chłopca. Jej uśmiech był tak piękny, że chłopiec chciał go ujrzeć jeszcze raz, więc zaproponował jej butelkę napoju. Staruszka uśmiechnęła się ponownie, a chłopczyk był zachwycony! Siedzieli tak przez całe popołudnie, jedząc i uśmiechając się do siebie, choć nie padło ani jedno słowo.Kiedy zaczął zapadać zmrok, chłopiec poczuł, że jest bardzo zmęczony, i podniósł się z ławki z zamiarem odejścia. Nie zdążył jednak zrobić więcej niż kilka kroków, gdy nagle odwrócił się, podbiegł do staruszki i uściskał ją, a ona obdarzyła go swoim najpiękniejszym uśmiechem.Gdy chłopiec przekroczył próg swojego domu, jego matkę zdziwił wyraz szczególnej radości malujący się na twarzy dziecka.- Co takiego dziś robiłeś, że jesteś taki szczęśliwy? – spytała.- Jadłem lunch z Bogiem – odpowiedział i zanim zdążyła zareagować, dodał:- Wiesz co? Bóg ma najpiękniejszy uśmiech, jaki kiedykolwiek widziałem!Tymczasem staruszka, również promieniejąca radością, wróciła do domu.Wyraz spokoju, który rozświetlał jej twarz, zastanowił jej syna do tego stopnia, że zapytał:- Mamo, co dziś robiłaś, że jesteś taka szczęśliwa?- Jadłam w parku ciasteczka z Bogiem. – I zanim jej syn zdążył cokolwiek powiedzieć, dodała:- Wiesz co? Jest znacznie młodszy niż sądziłam

13yrs

Choose image

Wiolu,spoczywaj w pokoju

13yrs

Choose image

D.M.

13yrs

End of content

No more pages to load

Wioleta Lis

Write a greeting

Insert a link from YouTube

Wioleta Lis

Write a greeting

Insert a link from YouTube

Share memorial

Get notified