Kasia Kargul

This was published in the following publications on 25.05.2011:
Głos Wielkopolski

<p style="text-align:center"><em>Życie zostało przerwane, a pamięć pozostanie.</em><br />Żadne słowo nie ukoi bólu po stracie<br />najukochańszej i jedynej<br /><strong>Córki Kasi</strong></p> <p style="text-align:center"><strong>Renacie i Darkowi Kargul</strong><br />serdeczne wyrazy współczucia<br />składają<br />Hania i Staszek,<br />Ola i Zbyszek,<br />Jola i Leszek,<br />Ala i Wiesiek,<br />Gośka z synami</p>

Życie zostało przerwane, a pamięć pozostanie.
Żadne słowo nie ukoi bólu po stracie
najukochańszej i jedynej
Córki Kasi

Renacie i Darkowi Kargul
serdeczne wyrazy współczucia
składają
Hania i Staszek,
Ola i Zbyszek,
Jola i Leszek,
Ala i Wiesiek,
Gośka z synami

Beach

Write a greeting

You can add a video, upload an image or light a candle.

Please enter a message

Insert a link from YouTube

You can go to a video on YouTube, copy the URL and paste it in the box below.

The video will be displayed on your comment, allowing others to play it.

Please insert a link from YouTube

FileName

Please upload an image
Select file from your computer or drag and drop it here.
The file size must not exceed 8 MB and must be one of the following formats: .jpg,.jpeg,.png,.gif
Please select a candle

Get notified

Enter your email below if you would like to be notified when a greeting is posted on this memorial page.

Image chosen by user
<p>[*]</p> <p><strong><em>Pogodzenie mój Panie</em></strong><br /><strong><em> Tak ono we mnie jest</em></strong><br /><strong><em> Lecz nieraz jakieś słowo</em></strong><br /><strong><em> Czy jakiś dziecka gest</em></strong><br /><strong><em> W pamięci się pojawi</em></strong><br /><strong><em> Łza od nowa więc lśni</em></strong><br /><strong><em> I wtedy ta kolej rzeczy</em></strong><br /><strong><em> Jak drzazga we mnie tkwi</em></strong><br /><strong><em> Jak drzazga nie do wyjęcia</em></strong><br /><strong><em> Rana nie zagojona</em></strong><br /><strong><em> Nie przytulę nie wezmę</em></strong><br /><strong><em> Dziecka w swoje ramiona</em></strong><br /><strong><em> I choć nie pytam dlaczego</em></strong><br /><strong><em> I szeptam zgoda w pokorze</em></strong><br /><strong><em> To jednak mój duch słabiutki</em></strong><br /><strong><em> Sprzecza się z Tobą Boże</em></strong><br /><strong><em> Weź na ramiona Panie</em></strong><br /><strong><em> Pod rękę lub jak chcesz</em></strong><br /><strong><em> Weź rodziców płaczących</em></strong><br /><strong><em> Przeczytaj dziś ten wiersz</em></strong><br /><strong><em> Pomóż im iść przez życie</em></strong><br /><strong><em> Dzieci przysyłaj w snach</em></strong><br /><strong><em> A potem… potem Panie</em></strong><br /><strong><em> By po nas wyszły spraw</em></strong></p>

14yrs

Image chosen by user
<p>[*]</p> <p><strong><em>Taka jest kolej rzeczy</em></strong><br /><strong><em> Poukładanych jak trzeba</em></strong><br /><strong><em> że pierwsi iść powinni </em></strong><br /><strong><em> matka ojciec do nieba</em></strong><br /><strong><em> taka być kolej rzeczy </em></strong><br /><strong><em> powinna Panie w błękicie</em></strong><br /><strong><em> że dzieci zostać powinny</em></strong><br /><strong><em> i wieść szczęśliwe życie</em></strong><br /><strong><em> Tak być powinno Panie</em></strong><br /><strong><em> Stąd moje dziś pisanie</em></strong><br /><strong><em> Stąd moje z Tobą kłótnie</em></strong><br /><strong><em> Mój bunt wieczorny jesienią</em></strong><br /><strong><em> Na kolej rzeczy odmienną</em></strong><br /><strong><em> Gdy serca rodziców czerwienią</em></strong><br /><strong><em> Kropel krwi i łez krwawych</em></strong><br /><strong><em> Zbolałe popękane</em></strong><br /><strong><em> nie zdatne do sklejenia</em></strong><br /><strong><em> cierniami obwiązane</em></strong></p>

14yrs

Image chosen by user

Violeta i Rafał Buda

14yrs

Image chosen by user
<p>Śmierć</p> <p>"Czym jest Śmierć?<br />Ciągle zadaję sobie to pytanie.<br />Jak wygląda?<br />Co robi z zabłąkaną duszą?<br />Nikt tego nie wie.<br />Lecz można to sobie wyobrazić.<br />Śmierć, spowitą w czarną, długą suknię z jedwabiu, uszytą w odległych zakątkach piekieł,nikt nie widuje codziennie.<br />Ale, gdy przyjdzie czarna godzina i zegar wybije dwunastą, wtedy ukaże ci się Ona<br />Jedna, jedyna Śmierć, nie żadna podróbka, i zabierze twą duszę do bram, ale jakich?<br />Zdecyduje o tym twoje sumienie i grzechy.<br />Lecz pamiętaj-choćbyś musiał, nie ciesz się tą wędrówką,<br />Bo jeszcze żyjesz i Śmierć może okazać się inną.."</p>

14yrs

Image chosen by user

Dariusz Kargul

14yrs

Image chosen by user

Mateusz i Kinga

14yrs

Image chosen by user
<p>Od Rodziców dla Kasi.</p> <p><strong><em>A potem...kiedy sie spotkamy</em></strong><br /><strong><em>Znów będziesz dla nas</em></strong><br /><strong><em>My - dla Ciebie</em></strong><br /><strong><em>Będziemy razem szli za ręce</em></strong><br /><strong><em>Po łące, po błękitnym niebie</em></strong><br /><strong><em>Będziemy śmiać się i żartować</em></strong><br /><strong><em>I zrywać kwiaty z ogrodów Pana</em></strong><br /><strong><em>I nic nas nigdy nie zasmuci</em></strong><br /><strong><em>Nasza córeńko ukochana. </em></strong></p>

14yrs

Image chosen by user

Violeta i Rafał Buda

14yrs

Image chosen by user

Mateusz i Kinga

14yrs

Image chosen by user

Izabela Mielcarek

14yrs

Image chosen by user

Dariusz Kargul

14yrs

Image chosen by user
<p>Wspomnienie rodziców o Kasi.</p> <p><strong><em>Pamiętamy nasze dzieci </em></strong><br /><strong><em>takie wczoraj malutkie</em></strong><br /><strong><em>Pamiętamy zabawy śmiechy </em></strong><br /><strong><em>pierwsze kroki i ząbki</em></strong><br /><strong><em>słowa zabawnie przekręcane</em></strong><br /><strong><em>i szepty na ucho cichutkie</em></strong><br /><strong><em>Wciąż nam się tak wydaje </em></strong><br /><strong><em>Jakby wczoraj było</em></strong><br /><strong><em>a tu już jedno życie </em></strong><br /><strong><em>minęło minęło minęło </em></strong><br /><strong><em>za szybko się zakończyło</em></strong><br /><strong><em>i my wybierać będziemy </em></strong><br /><strong><em>znów u kwiaciarek róże</em></strong><br /><strong><em>W jakim mamy kupić kolorze </em></strong><br /><strong><em>Róże dla dziecka </em></strong><br /><strong><em>róże kolce mają</em></strong><br /><strong><em>w ich pięknie jakiś cierń</em></strong><br /><strong><em>Zrobimy bukiet co zachwyt</em></strong><br /><strong><em>wzbudzi u przechodzących</em></strong><br /><strong><em>tylko łez nie osuszy i myśli</em></strong><br /><strong><em>tęskniących tęskniących</em></strong><br /><strong><em>Zrobimy bukiet jak zwykle</em></strong><br /><strong><em>najpiękniejszy jak umiemy</em></strong><br /><strong><em>I tylko inni rodzice</em></strong><br /><strong><em>co stoją trochę dalej </em></strong><br /><strong><em>zrozumieją co dziś czujemy</em></strong><br /><strong><em>Tylko on pochyleni we łzach</em></strong><br /><strong><em>Oni jedni znają łzy co płyną</em></strong><br /><strong><em> wiele dni </em></strong></p>

14yrs

Image chosen by user

Agata Konieczna

14yrs

Image chosen by user

Violeta i Rafał Buda

14yrs

Image chosen by user

Dariusz Kargul

14yrs

Image chosen by user

Mateusz i Kinga

14yrs

Image chosen by user
<p>Tęsknota za Kasią.</p> <p><strong><em>Ciało z mego ciała i krew z krwi mojej. </em></strong><br /><strong><em>Dziecko, mój skarb, nadzieja. </em></strong><br /><strong><em>Zawsze o nie się boję. </em></strong><br /><strong><em>Choć wiem, że pewnie szczęśliwsze </em></strong><br /><strong><em>niż my tu zostawieni, </em></strong><br /><strong><em>W rajskim cieple, miłości, </em></strong><br /><strong><em>w ogrodów rajskich zieleni. </em></strong><br /><strong><em>Choć wiem, to ciągle myślę </em></strong><br /><strong><em>czy mu nie zimno czasami. </em></strong><br /><strong><em>Czy nie ma zajęć za dużo, </em></strong><br /><strong><em>Czy w zgodzie z Aniołami. </em></strong><br /><strong><em>Choć wiem i Ono mi mówi </em></strong><br /><strong><em>Masz być spokojna mamo, </em></strong><br /><strong><em>to jeszcze nie potrafię. </em></strong><br /><strong><em>Martwię się tak samo. </em></strong></p>

14yrs

Image chosen by user

Violeta i Rafał Buda

14yrs

Image chosen by user

Dariusz Kargul

14yrs

Image chosen by user

Mateusz i Kinga

14yrs

Image chosen by user

Violeta i Rafał Buda

14yrs

Image chosen by user

Magda Mroczek-Zienkiewicz

14yrs

Image chosen by user

Dariusz Kargul

14yrs

Image chosen by user

Mateusz i Kinga

14yrs

End of content

No more pages to load